![]() |
| Rhossili beach bij vloed |
![]() |
| Worm's Head |
Rhossili Beach
Met een volle auto vertrekken we in alle vroegte om 3,5 uurtjes later de tent op te zetten.... En jawel, in de zon! Het ging allemaal super snel dus dat was mooi. Vlug een paar boterhammen smeren en daarna de wandelschoenen aan.
Richting strand, hadden we gelezen, was een wandelingetje van 20 minuten. Waarschijnlijk niet helemaal goed gelezen om welk strand het dan ging want een goed uur later zijn we er pas.
Maar wat voor strand! Prachtig fijn zand, eindeloos breed en omringd door groene kliffen. Storm maakt wederom kennis met de zee en vindt het helemaal geweldig. Hij jaagt lekker de zeemeeuwen op maar op hun beurt spelen zij ook pak-me-dan-als-je-kan met hem!
Met rode konen komen we rond 7 uur weer terug bij de tent en kan Eef direct aan het koken. Bedoeling was om snel weer richting strand te gaan voor die mooie zonsondergang maar eenmaal in de auto, start die niet! Accu leeg.....Eef had bedacht om zijn telefoon op te laden tijdens het koken........Aaii.
Gelukkig vinden we al snel iemand die te hulp schiet maar de zon is ondertussen ondergegaan in zee... En zonder zon, trekt de kou snel op..... brrrr! Flink warm aangekleed, kruipen we onze slaapzakken in. Best vroeg. Tja, ook dat is kamperen.
![]() |
| Easy peasy, tentje planten |
Richting strand, hadden we gelezen, was een wandelingetje van 20 minuten. Waarschijnlijk niet helemaal goed gelezen om welk strand het dan ging want een goed uur later zijn we er pas.
![]() |
| Gaan we echt wel de goede kant op? |
![]() |
| Mjammie! Home-made pasta |
Worm's Head
Na een koude nacht worden we door blatende schaapjes gewekt. Buiten straalt de zon ons tegemoet. Ha, lekker we kunnen in ieder geval buiten ontbijten.
Vandaag, is het plan, gaan we een stukje van het kustpad doen en daarna naar Worm's Head, een schiereiland waar je alleen met eb naartoe kunt lopen.
Gelukkig heb je dan wel ongeveer 5 uur de tijd. En na al dat wandelen, aan het einde van de dag nog even lekker relaxen op wederom Rhossili Beach.
We besluiten uiteindelijk eerst naar het schiereiland te gaan en daarna nog een stukje kustpad te doen. Juiste keuze want het kustpad doen we uiteindelijk niet meer! Dat stukje lopen naar het uiterste puntje -Worm's Head- nam al snel 3uur in beslag! En niet alleen omdat we aardig moesten klauteren over rotsen of Storm ergens moesten traceren na een meeuw-opjaag-actie, maar ook omdat er veel te genieten was onderweg. Oh jee... komt dat wel goed straks met de opkomende vloed?
Onderweg komen we ook nog zeehonden tegen die heerlijk in zee dobberen of in het zonnetje dommelen op de rotsen. Mooi gezicht.
![]() |
| Waar ligt ie dan? |
We passeren met zijn vijven de Devils Bridge, een spectaculair gezicht! Toen ik erop stond was het toch wat smaller dan ik aanvankelijk dacht; ik zwaai dus wel heel stoer op de foto maar sta er niet echt ontspannen bij!
![]() |
| Nog een flink stuk klauteren over de rosten rechts naar Devils Bridge. Terug via lagere rotsen met vele rockpools |
Eef & Nout doen uiteindelijk nog samen het laatste stukje terwijl ik lekker in het gras neerplof, de beentjes strek en de dames samen met Storm de vele rockpools afsjouwen.
Gelukkig komen we op tijd terug. En dan te bedenken dat wij 's ochtends dachten 'even' naar het uiteinde te lopen! Nu ja, maakt niet uit, het was een adembenemende wandeling, heel afwisselend en ook een met veel, heel veel geklauter. Rond 5uur ploffen we neer op het strand. Lekker de benen strekken. Nout, Lieke & Roze gaan heel stoer zelfs de zee nog in!
Arthur's Stone
Maandagochtend. We besluiten op tijd de boel weer in te pakken want er lijkt regen op komst. En inderdaad, als we twee uur later in de auto zitten op weg naar noordelijk Gower, vallen er een paar drupjes. We hebben het plan om naar Arthur's Stone te lopen en daarna een laat ontbijt te nemen (Eef & ik hadden geen tijd voor ontbijt....). Ik heb een zwak voor steencirkels en grafheuvels, zeker als er ook nog Arthur, Lancelot of iets dergelijks in de naam voorkomt. Overigens heeft deze steen niets met King Arthur te maken, het is een prehistorische grafkamer, type hunnebed. De 'dak'steen moet enorm zijn en weegt wel 25 ton... Op weg ernaartoe rijden we langs een aantrekkelijk uitspanning en we besluiten dat de maagjes best wel knorren. Eerst maar een hapje eten en daarna naar de steen wandelen.
Nou dat hapje eten was een prima plan maar de steen hebben we na afloop niet meer bekeken. Toen we weer buiten kwamen, stroomde het van de regen! Aaaaiii. Nog even nagedacht wat we dan zouden doen maar met dit weer (en een hond aan boord) leek het plan om gewoon maar huiswaarts te keren, de beste optie. Jammer maar wat hebben we genoten van deze dagen op Gower. Een veelzijdig, prachtig stukje Wales!
![]() |
| Prima ontbijt! |
![]() |
| Zo en nu eerst weer eens bijslapen..... |







































Geen opmerkingen:
Een reactie posten