WELKOM!


Na maanden van voorbereiding hebben we Nederland klimaatneutraal ingeruild voor een eiland: Groot Brittanie. We hebben een fijn nieuw thuis gevonden in Royal Leamington Spa, Warwickshire.
Via dit blog zal ik met hollandse nuchterheid 'the british way of life' optekenen. Erg benieuwd wanneer we bij onze kinderen en/of onszelf de eerste nieuwe trekjes ontdekken......

Veel leesplezier!

woensdag 27 juni 2012

Much Ado About Nothing

Much Ado About Nothing
Pap en mam zijn over en als verrassing heb ik een avondje cultuur geregeld: een theatervoorstelling in de open lucht. Een stuk van Shakespeare. Maar ik heb het luchtig gehouden, de komedie Much ado about nothing. Helaas kon Eef er niet bij zijn, die moest voor twee weken naar de VS. De arme ziel.

Op de achtergrond Charlecote Park
In de middag had ik al een en ander voor de picknick gehaald: chocolaatjes, wijntje, kaasjes en toostjes. Het weer leek de hele dag redelijk stabiel, welliswaar bewolkt maar de temperatuur was prima. Totdat we op de snelweg zaten naar Charlecote Park, waar de voorstelling was. De eerste druppels op de voorruit.... OK, we hadden allemaal een jas aan, maar oh jee, op echt regen had ik niet meer gerekend. En dat was niet zo handig.... Want al heb ik vaak geroepen dat het weer reuze meevalt (en dat is ook zo, we zijn, zoals elders op het blog terug te vinden, "klimaatneutraal vertrokken"), toch is het natuurlijk wel Engeland!

Eenmaal bij het landhuis de stoeltjes uitgeklapt en koffie gehaald. De voorstelling kon beginnen.

Mooi plekje gevonden


En het was erg leuk. Niet alleen een genot om naar de enthousiaste acteurs te kijken, maar ook het sfeertje. Allemaal mensen rondom hun picknicktafels, kleedjes erop en alle lekkernijnen uitgestald. En dan heb ik nog niets verteld over de omgeving... Iedereen had zijn eigen (warme) spullen mee en was vastbesloten te genieten van een avondje uit. Regen of geen regen!


Beetje nat, dat wel
Een zoele zomeravond was heerlijk geweest, maar al die mensen schuilend onder paraplu, denkens en/of capuchon had ook wel iets! Zo'n avondje cultuur in de buitenlucht gaan we beslist nog vaak herhalen. Er zal allicht wel een avond bijzitten dat het vollop genieten is van een mooie zomeravond. De Great British Summer moet gewoon nog wat op gang komen. 

woensdag 20 juni 2012

Wat doen we met Vaderdag?


Waar gaan we naartoe vandaag?
Vaderdag... ook dat kennen ze natuurlijk in Engeland. Verschil is dat er op school alleen aandacht voor is in de laagste drie klassen. Dus op Infant school en niet op Junior school waar Nout en Lieke zitten. Die zijn groot genoeg om daar zelf aan te denken dus geen knutselklussen in de klas... Maar Roze mag een cadeautje uitzoeken, dit mooi inpakken en een kaart maken met haar allerliefste groet voor haar allerliefste pappa.

Leuk hoekje op het landgoed Stowe...

Na een ontbijt met natuurlijk de cadeautjes en vele knutsels, de verse croissantjes en jus (voordeel van een 24/24uur maatschappij als de UK) vertrekken we naar nog "onbekende" bestemming maar niet zonder een goed gevulde rugzak. Vandaag verrassen we Eef met een echte picknick. En waar kun je dat beter doen dan op een prachtig landgoed waar het ook goed wandelen is? Zelfs het weer zit mee!

Mooi visvijvertje, aardig tuintje & leuk huisje
We worden niet teleurgesteld... een enorme gele Arc van Triomf begroet ons bovenop een heuvel. De blik valt vervolgens op het enorme huis in de verte. Dat moet het zijn: Stowe House. Omringd door een gigantisch park met vijvers, enorme bomen, griekse tempels en veel beelden. Helemaal a la Sense and Sensiblity en Jane Eyre. Prachtig. De familie was ooit rijker dan de koning van Engeland!

Dit huisje is te huur... en dat is geen grap!
Lord Cobham kijkt op zijn sokkel uit over zijn landgoed
Na een flink uur wandelen vinden we het tijd om het picknickkleedje uit te spreiden. Uit de rugzak tover ik pastasalade, wraps, chips (!), broodjes, kaasjes, lekker zoete aardbeien en... een heerlijk glaasje wijn. Nout heeft al een doeltje gemaakt van de laarzen en jassen om na de lunch een partijtje te voetballen met z'n zussen en Eef.
Het goede engelse buitenleven...
Ik mag nog even rozig nagenieten van het eten en de wijn..... met uitzicht op een prachtig (kunstmatig) valleitje en achter me een tempel. Ik droom bijna weg in een griekse droom totdat ik wakker geroepen word. Iemand moet een plas.
...of was het toch Griekenland?

Tempeltje 5

vrijdag 15 juni 2012

Oranjegevoel


Afgelopen woensdag was een hele rare dag. Voetbal. Nederland-Duitsland. En dan is manlief op reis, woon je in Engeland en realiseer je je ineens dat je Oranjegevoel wat eenzaam is. Het Oranjegevoel is per slot een gevoel dat je niet voor je houdt. Het is een gevoel dat je WILT delen, sterker, dat je MOET delen.
Daar zat ik dan, woensdagmiddag en ineens dat besef dat er die avond een heel belangrijke wedstrijd was. Om niet te kijken was geen optie. Dat voelde als verraad! Bah, wat nu? Het volgende moment sms-te ik een lotgenoot. Een landgenote nog wel hier in Leamington met wie ik een leuke klik heb. Gelukkig iemand om mijn dilemma mee te delen! Ze herkende het probleem direct maar al snel bleek haar smart nog groter dan die van mij, want haar man zat fijn in Nederland en nog wel bij haar familie! De optie om bij elkaar te kijken, bleek zo kort voor de wedstrijd niet meer te regelen. Dan maar ieder voor zich er een mooie wedstrijd van maken en bedenken dat 'gedeelde smart halve smart' is.....
Pilletje voor al het leed...
Samen met Nout heb ik de wedstrijd gevolgd en van commentaar voorzien. We hebben samen Oranje aangemoedigd en moed ingeschreeuwd. Helaas het heeft niet mogen baten..... Maar als ze nu op Portugal die minimale 2 punten pakken en Duitsland doet wat het moet doen, dan zullen ze hier nog een Oranje-feestje meemaken. Beloofd!

maandag 11 juni 2012

Tijd voor vakantie... Snowdonia!

Idyllisch aan de flanken van het Snowdonia National Park
Met het jubileum van de koningin, kondigde zich ook de laatste vakantie voor de zomer aan.... Helaas moest Eef ook in die week op reis naar Dubai, dus een hele week weg met z'n 5-jes zat er niet in. Maar een paar dagen weg is ook heerlijk en aan mij de eer om een leuke plek te zoeken. Al een tijdje nam de de nieuwsgierigheid naar de streek Snowdonia in Noord-Wales toe. 

Noord-Wales: en dit zijn maar de lage 'pieken'...
Toen ik de kaart van de UK ophing en 'blind' een pijltje ging werpen om de bestemming te bepalen, heb ik deze keer dus een beetje gespiekt..... "Pijltje werpen?" hoor ik sommigen vragen. "Ja, pijltje werpen!" Klinkt misschien raar om zo je vakantie te plannen, maar dit eiland heeft verrassend veel te bieden en dit is een zeer doeltreffende manier moet ik zeggen!! Maar goed een pijltje plaatsen is vrij simpel, vervolgens moet de zoektocht naar een leuke accomodatie van start gaan....


Al helemaal into nature
Vrijdag zijn we na school direct op weg gegaan, een rit van 3 uur. Prima te doen dus. Bij aankomst stonden de koetjes ons al op te wachten en moest ik er een aantal 'wegjagen' zodat de auto erdoor kon....een landelijker plek dan dit hadden we nog niet gehad! Heuvels, koeien, schapen en ons huisje.
Nout, Lieke & Roze natuurlijk direct op verkenning in en om het huis, Eef en ik hebben onszelf een drankje ingeschonken om nog even buiten op het terras van te genieten. Met als vooruitzicht 3 hele dagen dit gebied: de pieken van Snowdonia. De agenda had ik al opgemaakt, met natuurlijk ook een plan B voor als het weer niet meezit. Eigenlijk heel on-engels volgens mij, want die trekken er gewoon op uit: weer of geen weer! 
De Snowdon Railway staat zeker 'geagendeerd'!
Zaterdag: wandelen in de kloof van Abergaslyn. De dag begint zonnig en dus alle reden om de wandelschoenen aan te doen en de rugzak in te pakken. Na een mooie rit parkeren we de auto en trekken we erop uit. Van bossig laagland de kale hoogte in. We passeren rivieren en watervalletjes en maken dus vele stops om toch 'snel even een dammetje aan te leggen'....

Dammetjes bouwen is o zo leuk!
Onderweg ontdekken we de belangrijkste industrie uit Wales' verleden: de vele mijnen. Met name de koperindustrie en leisteengroeven waren een bron van inkomsten voor de voornamelijk Engelse eigenaren. Her en der in het landschap zijn de sporen zichtbaar.

Omhoog, omhoog, omhoog!


De paden, de spoorlijnen, de gaten in de bergwanden.... Het is heerlijk om weer een dagtocht in bergachtig gebied te maken en na deze dag kijken we dan ook echt uit naar morgen. Want dan gaan we Snowdon op; de hoogste piek van Groot Brittanie.

Aanrader! Noord-Wales kent heel veel oude treinen die prachtige routes rijden
Zondag, 1st Queen's Jubilee-day maar helaas....REGEN REGEN en REGEN... Die arme koningin en al die streetparties in het hele land....Toch moeten we op tijd de deur uit want om 11am staat een treinrit met de Snowdon Mountain Railway gepland. Een tandwiel stoomtrein die de top van Snowdon optuft. Het idee was met de trein omhoog en het pad naar beneden wandelen.... Dat plan wordt met een dag uitgesteld. Vanwege het slechte weer mogen we, of de rit annuleren, of een nieuwe boeking maken. We kiezen voor het laatste want met enige zekerheid lijkt de maandag een stralende dag te worden... Plan B komt toch van pas! Ik heb nog gezocht op activiteiten omtrent het Jubileumweekend, maar daar kijken ze in Wales' toch anders tegenaan.... Mijn plan B is dan ook geen 'Big Lunch' of andere party, maar een bezoek aan het Slate Museum en Electric Mountain. Laatste is een enorm hydraulische electriciteitscentrale in de berg. Een gigantisch project en behoorlijk indrukwekkend.

Maandag alweer, de laatste volledige dag. De zon schijnt en we hebben alle tijd voordat onze trein vertrekt. Voldoende tijd om ook een ander gebied in het Nationaal Park te verkennen: Glyderau.


We maken een wandeling langs een gletschermeer en klimmen een stukje de Devil's Kitchen omhoog. Adembenemend en je waant je in Alpen-land met toppen van boven de 2500 meter... Niets is minder waar, de Snowdon is met 1085 meter de hoogste top!

Zicht op het Idwal-meer


Na de wandeling, richting Lanberris gereden waar de trein al aankwam. Tuftuf omhoog. Het pad dat de spoorlijn min of meer omhoog volgt was druk..... Het is duidelijk: dit is het meest toeristische gedeelte van Snowdonia! Omdat we al een flink aantal klauter- en daalkilometers gemaakt hadden in het Glyderau-gebied, vonden we dat we ook met de trein naar beneden mochten.

Hakkehakke..pufpuf!

Op het hoogste punt van Groot Brittanie

En tja, dinsdag rijden we alweer op huis aan. We hebben in Wales aardig wat voetstapjes achtergelaten!