Glamping in Manyara

 

Lake Manyara

Weer vroeg op pad want er wacht ons een lange lange reis. We zullen de hele weg terugrijden zoals we hier gekomen zijn en nog wat verder. Dat geeft een wat weemoedig gevoel; we komen langs plekken waar we eerder zoveel genoten hebben.... het groene hart van de Serengeti, het uitgestrekte Maasaigebied van het Ngorongoro Conservation Area (het stuk land vanaf de krater tot aan het Serengeti-park), de kraterrand zelf en dan tot aan Lake Manyara.
 

Reizen geen probleem in zo'n ruime cruiser
 (en fijn om  schuilhutjes te bouwen op de achterbank)!

Dit jong kwam ons nog even uitzwaaien.

 

Lichtpuntje is dat we nog een park in het verschiet hebben! Welliswaar een klein park maar beslist de moeite waard. Het meer Manyara neemt tweederde van het totaaloppervlak van dit park in beslag en trekt grote groepen (water)vogels aan. En... we zullen slapen in luxe (vaste) tenten. Geeft vast weer een ander avontuurlijk gevoel.

 

Bij aankomst worden we, als gebruikelijk, verwelkomd met een glaasje vers sap en warme vochtige handdoekjes. Reken maar dat dat prettig is na een stoffige rit! De koffers worden naar de tent gebracht... die zien er geweldig uit! Echt glamping! Het heeft allemaal veel sfeer. 

 

Fijn dat we die niet hoeven op te zetten...

Na lang zitten in de auto, lekker rennen over de paadjes.

Tijd voor een heerlijke lunch in het 'open air' restaurant vanwaar je uitzicht hebt op het meer in de verte. Na de lunch vertrekken we weer. Tijd voor een gamedrive door het park. Bij aankomst zien we gigantische bomen vol met vogels. Aan de ene kant de ooievaars en aan de andere kant de pelikanen....

 

Eentje voor de peli's

en eentje voor de ooievaars.

We mogen weer!

Het eerste deel van dit park is dichtbebost, grondwaterbossen, waar we met name veel apen en Tucans zien. Ook zien we olifanten die zich een weg banen banen door de dichte begroeiing.

 

 

Hoe verder we rijden, hoe droger het wordt. Dan zien we het sodameer, lake Mayara. We zien vele vogels waarbij de ooievaars en pelikanen duidelijk in de meerderheid zijn. De flamingo's staan een flink stuk naar achteren en zijn alleen met de verrekijker goed te zien.

Aardig hoor al die vogels maar dit is leuker!

We rijden nog naar verschillende punten op de vlakten rond het meer en duiken dan het bos weer in. Nog meer olifanten langs de weg die zich tegoed doen aan de vele struiken, bavianen die peuzelen van de vele vruchten in bomen. En ja ook hier vogels, in de bomen en op de grond. En alles scharrelt op zoek naar eten.

Met het ondergaan van de zon keren we terug naar de lodge waar we de laatste nacht in dit gastvrije land doorbrengen in ons 'tentje'.

Naar ons tentje

En zo komt helaas een einde aan een grandioze reis door een prachtig land. Om te bewaren in onze herinnering. Om naar terug te keren. Het afscheid is gekomen, maar dit fantastische continent hebben we in ons hart gesloten.


Kilimanjaro Airport -Arusha



 

Verder die dag

 

We rijden verder. Een hyena die de weg oprent en heel lang voor de auto uitholt, zorgt dat we weer aandacht hebben voor de natuur om ons heen en de beelden in ons hoofd even wat meer loslaten.

 

 

 

We rijden langs buffels, zien giraffen en gazelles. Het wordt ook steeds wat groener en we naderen de rivier: de Seronera. En ja, waar water is, zijn nijlpaarden. Niet zoveel als in de hippo-poel gisteren maar eerlijk gezegd zag dit er wel mooier uit...

 

Hippo aan de wandel

Om 10.00 pikken we mijn ouders op nabij de airstrip. Daar is ook een klein museum, informatiecentrum en een snack. Mmmm, kunnen we een kop koffie nemen en napraten over het spektakel van nog geen 1.5 uur geleden met Michiel en Eva. De kinderen struinen lekker rond en vermaken zich weer prima samen. Pap en mam komen helemaal enthousiast terug van hun ballonvaart. Het was een heel bijzondere en mooie ervaring die van hen zeker nog wel langer had mogen duren. Ze waren ook onder de indruk van ons avontuur en de actiefoto's en video. De pauze duurde al met al wat langer dan gepland maar dat vonden onze gidsen natuurlijk niet erg.

 

Als we verder rijden zijn we -niet alleen nu- weer getuige van een jachtpartij, alleen verloopt deze niet helemaal als gepland. Twee leeuwinnen hebben een enorme kudde Thomson-gazelles in het vizier.

 

Smakelijke maar snelle Thomsons

Beetje publiek hoort erbij

Zij heeft al eerder ruzie gemaakt

Jachtpartij afgeblazen 

De gazelles hebben echter de wind mee en ruiken het gevaar. Beide leeuwinnen komen in actie, komen zelfs gevaarlijk dichtbij maar moeten jammerlijk toezien hoe hun prooi ontkomt. Misschien dat ze later op de dag meer geluk hebben.

 

We rijden door naar een mooie picknickplek waar de doosjes open kunnen. Er zit weer van alles in en we laten het ons smaken. Midden in deze natuur een broodje eten of aan een kippeboutje kluiven, heerlijk!

 

 

Tijd inmiddels om weer langzaamaan richting de lodge te gaan. Het was nog een uur terugrijden en even zwemmen lonkt toch ook. Lekker al het stof even van je afspoelen.

 

Mijmer-moment

Zo'n prachtige dag verdient een afsluiting en dus bestelt Eef een fles koele Chardonnay. Proost!

 

 

Ietwat tipsie loop ik terug naar het huisje om me om te kleden voor de avond. Eh.....zie ik nou echt een zebra met blonde krulletjes????

 

 

Allemaal weer helemaal opgefrist van zwembad en/of douche schuiven we weer aan voor de laatste avondmaaltijd in de Serengeti. Morgen vertrekken we, op weg naar het laatste park deze vakantie: lake Manyara. Maar voordat het zover is, worden we eerst nog even op een klein feestje getracteerd!

 

Alweer taart? Dat is de 4e al deze vakantie!

Lekker swingen met die...



 

Stille getuigen

Allemaal vandaag vroeg uit de veren! Op het programma: een hele dag de wildernis in. Voor mijn ouders betekent het echt vroeg uit de veren want zij gaan om 5.00 al op pad.... Om te gaan genieten van hun cadeau: een ballonvaart over de Serengeti tijdens het ochtendgloren met na afloop een champagne-ontbijt in de rimboe.

 

We hebben er zin in en ons vroege opstaan wordt op nog geen 800 meter van de lodge beloond met een wel heel bijzonder moment. Een verkeerde 'beslissing' en het is fataal. Houd de adem in, kijk en huiveren mag.

Vlak voor ons ligt 'ie, te kijken, te wachten en dan...

...neemt deze impala een verkeerd besluit

Wij zien het en weten het. Einde.

In enkele luttele seconden!

En dan op zoek naar een veilige plek.
Wij blijven heel stil achter. We hebben iets unieks gezien.

Stille getuigen nemen afscheid

Een dag die zo begint is uniek en indringend. Je bent getuige van iets wat je op films ziet en in eerste instantie realiseer je je dat niet echt. Je focust zo intens op wat je ziet en meemaakt. Eerst het lange wachten & kijken. Het roofdier dat die gazelle in het vizier heeft, maar op dat moment nog te ver om tot actie over te gaan. De gazelle zelf die eindeloos drentelt, voelt dat er iets niet klopt maar niet weet wat. En tenslotte juist die fatale kant op loopt. Op dat moment weet je als toeschouwer direct, 'het is gedaan'. Zonder veel kabaal en in een paar seconden. Heel bizar. En mooi, Ja, ook mooi. 

Land zonder einde

7.00: we zitten weer in de landcruiser, op weg naar de Serengeti. De weg ernaartoe is erg hobbelig en gaat door droog en desolaat landschap: het wonderlijke leefgebied van de Maasai. Het groen van de Ngorongoro laten we al snel achter ons en onderweg komen we voornamelijk gazelles en giraffen tegen.

 

Grant gazelle, de grote broer van Thomson gazelle

Lijkt even raar om deze dieren buiten een wildpark te zien, maar in Tanzania is geen enkel wildpark omheind en zijn de dieren dus vrij om te gaan en te komen. Bovendien vormt het gebied rondom de Ngorongoro, de Serengeti en de Maasai Mara in Kenya een groot ecosysteem waarin dieren vrij kunnen bewegen. Het meest sprekende voorbeeld daarvan is natuurlijk de jaarlijkse migratie van de wildebeesten. Die trek kunnen we zien maar dan moeten we naar het noordelijkste deel van de Serengeti en wij hebben besloten dat dat een beetje teveel gevraagd is voor ons allemaal. Het betekent een hele dag reizen. Wat ongetwijfeld een prachtig spektakel is om duizenden gnoes en zebra's in beweging te zien maar we zouden dan het andere spektakel dat de Serengeti biedt, compleet mislopen. 

 

Uitgestrekte droge vlakten bij binnenkomst van het park.
 Siringit is Maasai voor "daar waar het land geen einde kent"

Dit is namelijk het mooiste seizoen om veel verschillend wild te aanschouwen in het centrum van het park, het Seronera-dal. Hier gaan de eindeloze (gele droge) grasvlakten over in groen (waterrijk) landschap. Een oase voor met name de vele katachtigen als leeuw, cheetah en.... het luipaard. En die hopen wij natuurlijk te zien. Want ons lijstje van de big five is nog niet helemaal compleet. Olifant, buffel, neushoorn en leeuw hebben allen een vinkje gekregen, het luipaard nog niet....

 

Tegen de middag komen we aan bij de gate maar dan is het nog een flink uur doorkarren naar de lodge. Midden in het droge gedeelte treffen we, verrassend, een leeuwin met drie welpen aan. In de natte tijd houden ze zich hier wel graag op en brengen ze hun dag door op de Skopjes, uitkijkend over de vlakte.  De leewin loopt in de verte en benadert een groep hartebeesten. Of ze echt jaagt is niet duidelijk. De welpen zitten vlak langs de weg en slaan het allemaal gade. Zwaar ademenend in de hitte!

 

Moeder (kijk goed!) probeert een hartebeest te benaderen

terwijl haar jongen in de hitte toekijken

Dan kunnen we eindelijk na 7 uur de auto verlaten, de benen strekken en een hapje eten. Ook deze lodge ligt weer geweldig, in de 'middle of nowhere'. We worden verrast door de zebra's & Dik-Dik's die vrij tussen de lodgehuisjes rondlopen. Ook buffels zijn op korte afstand te zien. Als de zon ondergaat mogen we niet zonder een ranger over de paden lopen richting restaurant of bar, dat zegt genoeg.

 

ponyritjes niet inbegrepen

Na de lunch staat nog een gamedrive op het programma. Een poel met honderden nijpaarden is ons beloofd.... we zullen zien.

 

mengsel van water en poep...

...daar zou ik ook chagerijnig van worden!

En het waren er inderdaad honderden, moeders met jonkies en vechtlustige exemplaren die af en toe voor wat reuring zorgden. Maar dat begreep ik ook wel als je met zovelen in zo'n poel moet ronddobberen.... Het leek mij bepaald geen luxeresort waar ze zaten!

 

Avond valt