Nog maar vier weken

Onze laatste maand in de UK is aangebroken. Wat is dat laatste half jaar -na de beslissing om ons buitenland avontuur in Amerika voort te zetten- toch snel voorbij gegaan! We hebben twee geweldige jaren gehad hier in Engeland. Zijn er zelfs getrouwd :-) maar gaan het nu dan toch echt verlaten. Natuurlijk hebben we in die twee jaar ook moeilijke perioden gekend, toch hebben we er geen moment spijt van gehad om Nederland te verlaten. We durven de stap naar Amerika dus zeker te nemen en zien er erg naar uit! Nieuwe horizonten & mensen leren kennen, opnieuw inburgeren en genieten van al wat 'anders' is. Dat is het mooie van naar het buitenland verkassen, je geniet vooral van het leuke 'anders' en je maakt je niet zo druk om het minder leuke 'anders'...

De komende vier weken zullen voorbij vliegen maar zal ik proberen onze ervaringen nog te delen. We krijgen nog fijn familie en vrienden over. Ik heb afgelopen zaterdag op het vliegveld vriendin Sandra uitgezwaaid en mijn ouders weer mee teruggenomen. Zij blijven nu tot 6 juli en verkennen nog wat leuke plekjes hier. Tussendoor komen nog vriendje Pascal voor Nout met zijn vader en Ardy & Angelique met hun jongens. Gerrit, Marilyn & kids sluiten de rij bezoekers af met een lang weekend op 6 juli. Heerlijk maar ook een beetje verdrietig want waar Engeland nog relatief dichtbij was, is de stap naar Chicago voor iedereen natuurlijk veel groter. We nemen het op de koop toe. Gelukkig hebben we tegenwoordig zoveel manieren om contact te houden: skype, facetime, @mail, sms-en en natuurlijk de telefoon! Grootste uitdaging wordt waarschijnlijk de tijdzone... Maar ook dat komt goed!

Voor nu leven we nog van dag tot dag. Dat betekent voor de kinderen nog heel veel (leuke) activiteiten op school. Nout zit in zijn Leavers Year wat het extra bijzonder maakt. Hij bereidt zich voor op de Year 6 Musical, hun uitje naar de Harry Potter Studios in London en de eind disco. Allemaal even leuk. Ook Lieke & Roze huppelen van de ene activiteit naar de andere. Tja, de bekende laatste schoolweken... Die zijn niet heel erg anders dan in Nederland hoor!
Als verrassing voor hen en hun klasgenootjes heb ik twee wervelende shows geregeld: een grappende goochelaar voor Roze en een groep maffe scheikundigen, Mad Science, voor Nout & Lieke. Hoop dat het leuk wordt.

Voor-proefje op Mad Science

En dan is er de move zelf. Nu wordt de verhuizing gelukkig gedaan door een bedrijf, maar dat let niet dat er nogal wat bij komt kijken. We moeten alles nalopen opdat de verzekering klopt. Het leeuwendeel van ons 'menage' zal per boot de oversteek maken maar we mogen ook een flinke hoeveelheid per vliegtuig vervoeren. Klinkt mooi, vooral ook omdat die vracht er max.10 dagen over doet (per schip tot 8 weken) maar dat kent nogal wat beperkingen! Drank, voedsel, cosmetica, accu's en batterijen en nog veel meer zijn uit den boze. We zijn zelfs door Amerikanen al gewaarschuwd: maken we een foutje dan wordt de hele mikmak van onder tot boven uitgekamd en duurt het ineens heel veel langer...

Momenteel ben ik vooral druk om de overtocht voor Storm en Pluis te regelen. Uiteraard willen we ze op dezelfde vlucht als die van ons krijgen. Er zijn al heel wat mailtjes over en weer gegaan. Over de juiste vaccinaties, de exacte maten en kleuren van beide dieren. En foto's omdat ze zeker willen hebben dat de kennel voor Storm niet te klein & niet te groot is.... Hun ticket wordt pas geboekt als dat 100% op orde is. Best frustrerend.... Kortom voor wat betreft de beestjes, fingers crossed tot op de dag van vertrek! Een ticket voor onszelf regelen is heel wat gemakkelijker dan voor die twee! Afijn, het houdt ons lekker bezig.... Toch?

Plan B...

Mooi grasveldje

Vandaag een stukje blogpost over mijn Plan B... Oftewel Blenheim Palace. Hoe dat zo? Nou eh... ik had me een beetje vergist in de reistijd van mijn beoogde uitje: York.

Beetje vijver hoort erbij

Voor Storm had ik zijn vertrouwde logeerplekje bij harig vriendje Theo geregeld zodat wij nog een dagje weg konden. Eef was ook weer net fris en fruitig uit Amerika teruggekeerd en had vast wel zin om nog een stukje Engeland te verkennen. En York leek me wel wat (ik had al een eerdere poging ondernomen en een weekend-a-deux geboekt wat we op het laatste moment moesten annuleren ivm zieken bij het oppasadres). Ik was ervan overtuigd dat het een ritje van 2 uur  was... oeps, nog eens nagoogelen leverde een uurtje meer reistijd op. Dus 3 uurtje heen & 3 uurtjes terug.... Mmmhh, beetje veel van het goede misschien voor een dagje weg. Toen maar een snelle blik op ons UK to-be-done & seen lijstje geworpen. Schotland staat bovenaan en blijft daar voorlopig nog wel staan. Zucht. Bath & Stonehenge op plek twee maar dat gaan we eind juni doen als Ardy en Angelique met hun jongens hier komen. 

 

Hoeveel tinten groen?

Roeiwedstrijden voor de kids uit de 'betere' klasse

 

Dus kwam Blenheim Palace (5e op de lijst) met slechts een ritje van 50 minuten als beste keuze uit de bus. Blenheim staat bekend als een van de mooiste kastelen van Engeland en.... 'last but not least', is de geboorteplaats van British Icon nr 2 (de eerste plaats is voor HRM Elizabeth II), Mr Winston Churchill himself. Al snel komen we er achter dat Blenheim veel betekenis voor hem had. Het was, zoals hij zelf zei, de plek waar hij de twee belangrijkste keuzes in zijn leven maakte: zijn geboorte en zijn huwelijksaanzoek. 

 

 

Een 'maze' hoort natuurlijk bij een huisje van dit kaliber

Heden ten dage wordt Blenheim nog steeds bewoond, dus niet alle gebouwen zijn te bewonderen. De meeste aandacht gaat uit naar de vroegste bewoners waar Blenheim haar glorie aan te danken heeft en naar natuurlijk Winston Churchill. Churchill blijkt inderdaad die opmerkelijke persoon die met enorm veel charisma wereldgeschiedenis schreef. Nout & Lieke bleken in de twee jaar op school hier veel over hem (en WOII) te hebben geleerd! Erg leuk om je kinderen bijzondere anekdotes te horen aanhalen of een van zijn beroemde uitspraken te memoreren:

 

History will be kind to me for I intend to write it

 

Koninklijk logeerpartijtje

In de vroege ochtenduurtjes

Deze Half Term hadden we nog een verrassing voor de kinderen. Een koninklijk logeerpartijtje, oftewel een nachtje slapen in een kasteel bijna om de hoek: Kenilworth Castle. Ooit rond 1120 als verdedigingsveste gebouwd en door de eeuwen heen uitgegroeid tot prestigieus kasteel met koninklijke allure. Lieveling van belangrijke personen als King John, Henry V, Henry VII en Elizabeth I, 'The Virgin Queen'. In 1649 keerde het tij voor Kenilworth en werd het deels afgebroken (ontdaan van vloeren en dak) opdat eventueel vijandelijke troepen er niet hun intrek innamen... Het verval van Kenilworth was een feit tot medio 1800 toen het herontdekt werd door de Romantici.

Afijn, alles was geregeld voor dit bijzondere verblijf en we hoefden alleen onze slaapzakken, een pyjama en tandenborstel mee te nemen. Maar eerst moesten we nog een flinke wandeling met Storm maken voordat hij naar zijn oppasadres voor die avond ging. Dus dat doen we natuurlijk bij de Saxon Mill.

Op zoek naar een Springer....

Hop hop hop... daar komt íe!

Om 6uur dropten we een uitgebluste hond, gedouched en wel, op zijn logeeradresje waarna we doorreden naar Kenilworth Castle. Zoals het hoort, werden we opgewacht door een stoere ridder. Wat ik zeg, stoer. Minder galant want de spullen mochten we zelf dragen.....Het werd een avond terug in de tijd van Elizabeth I. Zij is hier geregeld te gast geweest en had een op zijn minst gezegd wat dubieuze liefdesrelatie met de heer des huizes: Earl of Leicester, Robert Dudley.

We moesten wel zelf onze spullen sjouwen. Niet Royal genoeg?

Voor het avondeten kregen we een geanimeerd verhaal over een klassiek (gevecht)wapen: de boog. Erg leuk met spannende verhalen erbij en natuurlijk show. In de avondschemering liepen we met een gids mee en kregen tot in detail te horen wat er nu zoal speelde tussen die Earl en zijn Queen. Ergens ook heel verdrietig, zeker als je weet dat Elizabeth nooit getrouwd is geweest en geen kinderen kreeg. Het einde van de Tudor-dynastie voor Engeland.

De 'liefdestuin' voor Elizabeth I waar alleen zij mocht komen

Onze ridder had zijn complete garderobe ondertussen binnen uitgestald en iedereen mocht zich in al dat metaal hijsen terwijl hij uitleg gaf bij alle soorten outfits. En dat waren er nogal wat.

Een 'luchtig' jurkje

Laat legden we ons uiteindelijk te rustte op onze campingbedjes.... waar we droomden over woeste gevechten of een banquet van wel driehonderd gangen. Saillant detail, in de kamer waar wij sliepen, bevond zich het gigantische houten hoofdeinde van het bed van Elizabeth I. Toch best bijzonder. Je ziet het hieronder op het schilderijtje (dat in onze kamer stond), het steunt op de haard - het houten framewerk met in het midden het arme hert-. Ook op de foto met ons erop is het deels zichtbaar boven de haard.

TOEN

NU

De volgende dag vroeg gewekt door het zonlicht... Dan slaap je wel in een kasteel maar heb je geen gordijnen voor het raam! Na het ontbijt hadden we de plek nog lekker een paar uur voor onszelf totdat de eerste bezoekers binnendruppelden. Die overigens enigszins verbaasd keken toen ze ons met slaapzakken en een koffertje voorbij zagen komen!

Big wil Blogpost

Nieuwsgierig? Neem dan snel eens een kijkje op http://bigwilblogpost.blogspot.co.uk/

Tentje planten op Gower

Rhossili beach bij vloed

Worm's Head

Dit weekend (eind mei) is het Bank Holiday en aangezien Eef ook weer terug is uit Chicago nodigt dat uit om er op uit te trekken. Kamperen leek ons wel weer eens een goed plan. De plek waar we onze tent op zouden zetten, was al snel duidelijk: Gower. Dit stukje Zuid Wales staat al enige tijd op ons lijstje en ligt net wat dichterbij dan onze andere, nog niet bezochte favoriet in Wales, Pembrokeshire. Voor maar een paar dagen weg, lijkt Gower dus het beste alternatief en.... de weersvoorspelling dit weekend, lijkt ook een goede keuze. Zon zon zon.... Zou het heus? 

 

Rhossili Beach

Met een volle auto vertrekken we in alle vroegte om 3,5 uurtjes later de tent op te zetten.... En jawel, in de zon! Het ging allemaal super snel dus dat was mooi. Vlug een paar boterhammen smeren en daarna de wandelschoenen aan.

Easy peasy, tentje planten

Richting strand, hadden we gelezen, was een wandelingetje van 20 minuten. Waarschijnlijk niet helemaal goed gelezen om welk strand het dan ging want een goed uur later zijn we er pas.

Gaan we echt wel de goede kant op?

Maar wat voor strand! Prachtig fijn zand, eindeloos breed en omringd door groene kliffen. Storm maakt wederom kennis met de zee en vindt het helemaal geweldig. Hij jaagt lekker de zeemeeuwen op maar op hun beurt spelen zij ook pak-me-dan-als-je-kan met hem!

 

 

Met rode konen komen we rond 7 uur weer terug bij de tent en kan Eef direct aan het koken. Bedoeling was om snel weer richting strand te gaan voor die mooie zonsondergang maar eenmaal in de auto, start die niet! Accu leeg.....Eef had bedacht om zijn telefoon op te laden tijdens het koken........Aaii.

Mjammie! Home-made pasta

Gelukkig vinden we al snel iemand die te hulp schiet maar de zon is ondertussen ondergegaan in zee... En zonder zon, trekt de kou snel op..... brrrr! Flink warm aangekleed, kruipen we onze slaapzakken in. Best vroeg. Tja, ook dat is kamperen.

Op het uiterste puntje: Worm's Head

Worm's Head

Na een koude nacht worden we door blatende schaapjes gewekt. Buiten straalt de zon ons tegemoet. Ha, lekker we kunnen in ieder geval buiten ontbijten.

Effe melk halen...

Vandaag, is het plan, gaan we een stukje van het kustpad doen en daarna naar Worm's Head, een schiereiland waar je alleen met eb naartoe kunt lopen.

 

Ruim de tijd, 5 uur!

Gelukkig heb je dan wel ongeveer 5 uur de tijd. En na al dat wandelen, aan het einde van de dag nog even lekker relaxen op wederom Rhossili Beach.

 

We besluiten uiteindelijk eerst naar het schiereiland te gaan en daarna nog een stukje kustpad te doen. Juiste keuze want het kustpad doen we uiteindelijk niet meer! Dat stukje lopen naar het uiterste puntje -Worm's Head- nam al snel 3uur in beslag! En niet alleen omdat we aardig moesten klauteren over rotsen of Storm ergens moesten traceren na een meeuw-opjaag-actie, maar ook omdat er veel te genieten was onderweg. Oh jee... komt dat wel goed straks met de opkomende vloed?

Eerste klauterwerk

Ankertje lichten



Avondmaaltijd voor het oprapen......

Eindeloos in de vele Rockpools turen

Onderweg komen we ook nog zeehonden tegen die heerlijk in zee dobberen of in het zonnetje dommelen op de rotsen. Mooi gezicht.
 

Waar ligt ie dan?

 

We passeren met zijn vijven de Devils Bridge, een spectaculair gezicht! Toen ik erop stond was het toch wat smaller dan ik aanvankelijk dacht; ik zwaai dus wel heel stoer op de foto maar sta er niet echt ontspannen bij!

 

Nog een flink stuk klauteren over de rosten rechts naar Devils Bridge. Terug via lagere rotsen met vele rockpools

Eef & Nout doen uiteindelijk nog samen het laatste stukje terwijl ik  lekker in het gras neerplof, de beentjes strek en de dames samen met Storm de vele rockpools afsjouwen.

On the top of Worm's Head

Gelukkig komen we op tijd terug. En dan te bedenken dat wij 's ochtends dachten 'even' naar het uiteinde te lopen! Nu ja, maakt niet uit, het was een adembenemende wandeling, heel afwisselend en ook een met veel, heel veel geklauter. Rond 5uur ploffen we neer op het strand. Lekker de benen strekken. Nout, Lieke & Roze gaan heel stoer zelfs de zee nog in!

 

 

 

Wat zijn broers toch behulpzaam....

 

Laatste blik op Rhossili Beach, strand grotendeels weer in zee verdwenen

Arthur's Stone

Maandagochtend. We besluiten op tijd de boel weer in te pakken want er lijkt regen op komst. En inderdaad, als we twee uur later in de auto zitten op weg naar noordelijk Gower, vallen er een paar drupjes. We hebben het plan om naar Arthur's Stone te lopen en daarna een laat ontbijt te nemen (Eef & ik hadden geen tijd voor ontbijt....). Ik heb een zwak voor steencirkels en grafheuvels, zeker als er ook nog Arthur, Lancelot of iets dergelijks in de naam voorkomt. Overigens heeft deze steen niets met King Arthur te maken, het is een prehistorische grafkamer, type hunnebed. De 'dak'steen moet enorm zijn en weegt wel 25 ton... Op weg ernaartoe rijden we langs een aantrekkelijk uitspanning en we besluiten dat de maagjes best wel knorren. Eerst maar een hapje eten en daarna naar de steen wandelen.

Prima ontbijt!

Nou dat hapje eten was een prima plan maar de steen hebben we na afloop niet meer bekeken. Toen we weer buiten kwamen, stroomde het van de regen! Aaaaiii. Nog even nagedacht wat we dan zouden doen maar met dit weer (en een hond aan boord) leek het plan om gewoon maar huiswaarts te keren, de beste optie. Jammer maar wat hebben we genoten van deze dagen op Gower. Een veelzijdig, prachtig stukje Wales!

Zo en nu eerst weer eens bijslapen.....