Transfer naar engelse voetbalclub...

Nout heeft eindelijk een keuze gemaakt en besloten voor welke engelse club hij wil uitkomen: Leamington Hibernians FC. Kort gezegd, The Hibs. Het was een lastige keuze want Leamington Juniors FC had hem ook graag welkom geheten. Maar uiteindelijk koos hij voor zijn voetbalmaatjes van het schoolplein want, zeiden ze, die hadden hem erg hard nodig!

Twee weken geleden was het dan zover. Zijn eerste wedstrijd in het nieuwe elftal. Hij mag uitkomen in een shirt met een legendarisch nummer.... een voorbode??? 

Nummer 14 haalt uit...

Die ochtend was Nout vroeg uit de veren en snel in voetbaltenue, Eef deed er wat langer over. 'Wie verzint dat nou, het is ZONDAG en OCHTEND en dan voetballen??'..... Helaas daar is in Engeland niks ongewoons aan. Voetbal, hockey, .... al die leuke teamsporten voor kids zijn fijn op zondag. Eef weet nu al, dat zal nooit wennen!

voetbal onderonsje

in de aanval!

Het was een uitwedstrijd en iedereen weet, uitspelen is altijd lastig. En zo ook dit keer, er werd helaas verloren.

Maar ondanks het verlies was er toch een grote grijns want Nout was de Man of the match! Vanwege zijn goed aanvallende maar helaas ook nodig verdedigende spel.

Party-time!

Where's the party?

27 februari was het dan eindelijk na een jaar weer zover.... Nout mocht zich de hele dag jarige Job voelen. En hij was niet de enige jarige. Mijn moeder is ook de 27e jarig en was er de hele week samen met mijn vader. Kortom het was een echte feestdag.

Tien jaar alweer, wat vliegt de tijd. Blijft leuk om te merken dat de dagen voorafgaand altijd weer spannend voor ze zijn. Komen de cadeau-wensen uit? Bijna iedere dag polsen en 'achteloos' die speciale wensen kenbaar maken....
Voor het naar schoolgaan was het een extra druk programma, want natuurlijk hard zingen, cadeautjes uitpakken en je al helemaal jarig voelen.

Ontbijten met cadeautjes...

Oh oh, een blauwe envelop...

...maar goed nieuws!!

Met traktatie en al naar school. Nieuwsgierige blikken op het schoolplein. Heel spannend zo voor de eerste keer trakteren op je 'nieuwe' school. In Engeland is zo'n dag niet echt anders dan de andere dagen, dat hebben we al met Lieke gemerkt. Niks geen mooie muts, feestelijk zingen en in de klas tijd nemen om te trakteren en vervolgens de andere meesters en juffen verrassen in hun klas... Nee hoor, hier trakteer je snel na afloop van de schooldag. Als de jassen al aan zijn en je naar huis gaat. Dus geven de meeste ouders gewoon een zak met uitdeelsnoep mee. Wij niet, we hadden samen cakejes met een snoeptorentje erop gemaakt. Toch weer een succes.

speciale post voor oma!

Eenmaal weer om 16.00 thuis werd oma ook eens flink in het zonnetje gezet. Knutsels en cadeautjes kwamen tevoorschijn. Ja ja, ze hebben zich allebei wel heel jarig gevoeld.

Het eerste exemplaar van Nout's Legend story is voor oma.

 Nu heeft oma dan ook haar eigen drakenliteratuur om te lezen!

En bij een verjaardag hoort natuurlijk ook een party. Nout wist het al in november, hij ging dit jaar lasergamen. We hadden menig ouder in verwarring gebracht omdat we eerst iedereen bij ons thuis lieten komen om taart te eten en ze vervolgens ZELF mee te nemen naar de lasergame. Op de valreep volgenden dus de nodige sms-jes en telefoontjes waar ze hun kind nu moesten afzetten?! Waarom je zelf zoveel heen -en weer gedoe op de hals halen als je ook je eigen taart mee kan nemen naar het gamecentre... Tja. Dat hadden we nog niet helemaal door..

Ze hebben een paar uurtjes lekker kunnen zweten terwijl wij naar de bowlingcompetie konden kijken die gaande was. Nu is bowlen niet echt mijn ding maar dit ging er erg serieus aan toe... Met net zoveel ernst als de curlingliefhebbers... Nee, ik blijf er bij bowlen is leuk voor een keer, maar niet als sport. Maar dat is mijn mening natuurlijk!

Don't shoot the leader...!

Waar rook is, is....?

...de frituur!!!

Het thuisbrengen na afloop werd door iedere ouder erg gewaardeerd maar ik denk niet dat die gewoonte hier snel overgenomen zal worden!

VIP

Op het schoolplein ging het gerucht dat de vakantie wellicht met een dag vervroegd zou worden.... De reden? De voorspelling dat er donderdagnacht SNEEUW zou vallen. Lieke was hoopvol en begon liedjes te zingen om de sneeuwval aan te moedigen. Roze vond het bericht duidelijk minder aangenaam. De hele week had ze het er al over: deze vrijdag was zij de VIP en dat niet alleen, ze mochten ook in eigen kleding naar school! En dat is voor Roze een feestje, zelf kleren uitzoeken.

Het gaat toch wel door?

Zij zag dus niet alleen haar uniformloze, maar vooral ook haar speciale VIP-dag in vlokjes opgaan. Zo'n dag is gevuld met mooie momenten: speciale klusjes waaronder de melk ophalen bij de Officeladies met je eigen gekozen tweekoppige delegatie. Vooraan in de rij staan, meer aandacht, een speciale 'baaaaadge', enz. Alle kinderen komen aan de beurt, meerdere keren zelfs maar wel zo dat het speciaal blijft.... Te vergelijken met het 'hulpje' uit groep 1.

En ja, 's avonds viel de eerste sneeuw, heel lichtjes en super fijntjes. Geen grote vlokken vooralsnog, maar wat niet is kan nog komen. Toch ook mijn mobieltje en de mail in de gaten houden. Waarom? Omdat ze hier een fantastisch meldingssyteem hebben dat bericht of mogelijk JOUW school gesloten is. Je registreert je bij een County Council, in ons geval dat van Warwickshire, en dan krijg je alle nodige closure texts and e-mail alerts. In geval van, meestal dus, 'bad weather' of andere redenen. Ondenkbaar in Nederland waar de scholen gewoon open zijn; geen excuus dat een paar centimeter sneeuw je de weg naar school onmogelijk maken! In Nederland bestaat wel zoiets als ijsvrij, maar eerlijk gezegd kan ik me niet heugen dat ik dat ooit heb gehad. Noch op de basisschool, noch op de middelbare.......

Maar dat was gisteren.

Nu naar vandaag..... Vanochtend was de teleurstelling groot: een heel dun poederlaagje.... Nada, noppes, niks geen alert via mobiel of mail. Zucht. Dus toch nog een hele dag naar school en dan is het vakantie! En Roze? Zij heeft de hele dag vollop genoten van haar VIP titel. Zo had dit verhaal voor de één een happy ending en voor de ander een wat teleurstellend einde.

Ik kon het niet laten..

Eindelijk sneeuw!

Waar in Nederland de sloten al dicht begonnen te vriezen en de eerste sneeuw neerdwarrelde, hadden wij nog mild winterweer. De kinderen vonden het allemaal maar niks. De hele winter wachtten ze al op ijs & sneeuw, vooral Roze. Die is ook niet anders gewend dan dat de eerste sneeuw met Kerst valt.... Maar hun wens kwam uit. Het begon met ijs.

Na flinke vorst vormden de eerste lagen ijs zich op het zwembad! Stokken kwamen uit alle hoeken en gaten tevoorschijn en het ijs werd gebroken. Grote brokken werden uit het water gehaald. Dikke pret.

Lekker hakken met takken

De volgende dag was alles weer helemaal vastgevroren, de laag flink dikker en de uitdaging groter. Totdat ik zei dat ze eigenlijk nog even hadden moeten wachten met al dat hakken. De kans op een prachtig glad prive-ijsbaantje in de achtertuin was nu verkeken....

Resultaat van een middag hakken...

Beteuterde gezichten. Daar hadden ze nou helemaal niet aan gedacht. En wij eerlijk gezegd ook niet. Wie denkt daar nou aan? Dat er echt een flinke ijslaag op het zwembad zou komen te liggen, sterk genoeg om er op te kunnen schaatsen! Wie weet krijgen we nog een kans....

Dikke vlokken dwarrelen neer

Vervolgens kwam ook de sneeuw en dat leverde twee dagen met veel pret, natte broeken & sokken en rode konen. Pret in de tuin waar de sneeuw van A naar B werd versleept, sleeen op het heuveltje bij de Saxon Mills & Guys Cliff. Als vanouds de hele dag buiten spelen en 's avonds vermoeid naar bed.

Sleetje rijden bij de Saxon Mills

Kwestie van de vaart erin houden

Terwijl jullie nog even lekker doorwinteren is het hier inmiddels bijna allemaal weer weg. Want ja, door de dooi op maandag waren alle wegen weer begaanbaar. Geen enkele leerkracht had een reden om ook maar thuis te blijven. Het was welliswaar rijden of lopen door de drek, maar de school was gewoon open! Jammer....

Winterlandschap bij Guys Cliff