Vrouw met een missie



In de stemming komen....

Afgelopen woensdag heb ik schoonzus Eva opgehaald van het vliegveld. Ze kwam voor een bliksembezoek vanuit Den Haag met een missie: de bruid in een fatsoenlijk jurkje heisen! Ze was het bepaald niet eens met mijn kleding-ideeen die ik tijdens de voorjaarsvakantie opperde. Hoogstpersoonlijk zou ze me overtuigen dat er maar een jurk bestaat voor zo'n speciale dag. En dat is Mijn Jurk. En ergens in Warwickshire moest die hangen. Direct na haar landing ging die missie van start want op weg naar huis hebben we een tussenstop gemaakt in Kenilworth. Winkel nummer 1 mocht laten zien wat ze in de rekken hadden hangen.... Het mocht alleen niet gefotografeerd worden.

Modelletje uit Winkel 2
Met kussentjes...

Beetje onwennig stond ik daar maar Eva begon gelijk te snuffelen en al snel hadden we een paar jurkjes uitgekozen. Met veel zorg werd alles klaargelegd en werd ik in al dat moois gehesen. Nadat een en ander weer gemodelleed was met knijpers voor die geweldige look mocht ik het pashok uit. Tadaaaaaaaaaaaa! En het moet gezegd, dit eerste bezoekje viel ons niet tegen want na een goed uur passen kwam ik met een grote grijns naar buiten. Alleen de prijs... maar volgens schoonzus-lief moest ik daar vooral niet over nadenken. Oh...??

Girl Power in Winkel 3

Dit verkleedpartijtje smaakte naar meer dus de volgende dag naar Winkel 2, in Leamington. Nu wel met I-pad (fototoestel was natuurlijk leeg.....), dus excuses voor de korrelige foto's. En ja hoor weer een ritueel van jurk in, jurk uit.... Kant, satijn, met glinster. Een meerminnen-look, prinsessenlijn,...we zijn weer helemaal op de hoogte van alle favoriete modelletjes van de Engelse bruid!

 

Kanten zeermeermin... Niet echt mijn ding

Maar de Jurk zat er niet bij. Eingelijk viel deze verkleedpartij een beetje teleurstellend uit. Qua smaak/aanbod viel het tegen, qua prijzen ook. Misschien viel Winkel 1 eigenlijk wel mee....

 

Maar vrijdag hadden we nog Winkel 3 voor de boeg. Kijken wat de Weddingbarn in Ufton te bieden heeft. Het was inderdaad een schuur maar wat hing er veel! Uitgebreidere keus dan Winkel 1 en smaakvoller (maar dat is mijn mening) dan Winkel 2. We werden super geholpen en er werden jurken tevoorschijn gehaald waar ik misschien aan voorbij zou zijn gegaan. Het was echt een feestje en ik werd weer helemaal optimistisch. Natuurlijk grepen we ook hier de gelegenheid aan om een paar experimentele modelletjes aan te passen.... Zo'n kans laat je natuurlijk niet voorbij gaan!

 

Beetje veel roesjes

Mmmhhh... dat kapsel kan echt niet...

Misschien beter in een vaasje...?

Wow, twee jurken bleken duidelijke kanshebbers. Zo idioot, ze gaven me allebei een ander gevoel. En dan is er ook nog de jurk uit Winkel 1 die een plaat(s)je op mijn netvlies heeft weten te bemachtigen. Maar welke is nu Mijn Jurk? Lastige keuze. Maar...... morgen komt mam en worden knopen doorgehakt!

 

Op jacht.....

De jacht is geopend! De meiden willen gaan voor een jurk. Een echte engelse flowergirl-dress. Dus op naar  Birmingham en hopen dat we daar zullen slagen. Nout is blij dat hij niet mee hoeft, hij gaat lekker logeren bij vriendje Aiden. Vandaag ontloopt hij de dans maar binnenkort is ook hij aan de beurt. We merken al snel dat we eigenlijk zelden shoppen met de meiden en al helemaal niet in een grote stad! De roltrappen in Selfridges alleen al vinden ze prachtig en alle decoratie rondom wordt uitgebreid bekeken. De schoenenafdeling is een waar eldorado voor Roze terwijl Lieke liever alle hippe muziekapparatuur wil uitproberen. De foodafdeling blijkt al snel hongerig te maken. Wat wil je bij het zien van allemaal verse donuts op een lopende band (!) en sushihapjes die weer op een andere band rondjes draaien. We ploffen dus ergens neer voor koffie en wat lekkers. We zijn al een uur aan het winkelen maar nog geen jurk gepast.... gaat deze missie wel slagen?

 

Echte feestjurkjes maar ook flowergirl-waardig?

of dit dan.... maar wie is nu de bruid?

Na al dat lekkers duiken we een echte jurkenwinkel in. Paarse, blauwe, roze. Met sparkles of met kant. Of allebei natuurlijk. Lang of kort.... als we hier niet slagen?! Met de armen volgeladen, togen we naar de paskamers en worden alle jurken gepast. Soms met wat protest maar meestal is het vervolgens vooral zwieren en dansen voor de spiegels buiten het pashok. Tussendoor bekijken we ook uitgebreid de schoenencollectie. Uiteraard met hakjes, strikjes, wederom sparkles,... In alle kleuren van de regenboog is wel een schoentje te vinden.

 

Of wordt het deze?

Al snel worden her en der tasjes uit de winkel gehaald. Jullie begrijpen al, na anderhalf uur rekenen we bij de kassa niet alleen twee jurkjes af... Maar dat maakt niet uit, we kunnen weer een vinkje zetten op het to-do-lijstje!

Best officieel

De uitnodigingen zijn de deur uit dankzij de hulp van schoonzus Eva. Met dit stukje papierwerk wordt het nu best officieel: we gaan trouwen!

 

 

Een uitnodiging met een Britse twist want gebasseerd op de klassieker Keep Calm and Carry On. In 1939 door de Britse overheid als propaganda poster verspreid om het moreel van de bevolking te verhogen ten tijde van de vele luchtaanvallen op de grote steden. Google maar eens en je zult versteld staan van de vele variaties die dagelijks op deze tekst verschijnen! Amazon.com maakte onlangs nog een onvergeeflijke fout......

 

We hebben nog 7 weken te gaan en ik plep de agenda vol met allerlei afspraken. Spreek taartenbakkers, vriendelijke ambtenaren op het gemeentehuis, fotografen en bloemisten,... We maken keuzes en hakken knopen door. Wel naar de kapper of toch zelf aan de slag? Tjongejonge, we houden het klein maar wat komen er een boel mensen om de hoek kijken! En ach ja, dan moeten we ook nog aan onze eigen outfit denken: het Pak & de Jurk. Keer 5 in ons geval. Nog geen benul wat we eigenlijk aan zullen trekken. Iets moois ja, maar wat? Ingetogen wit of juist lekker uitbundig? Lang of kort? Traditioneel of hip? Over een aantal weken weten we het. Hoop ik.

 

Alleen de huwelijksreis hoeven we niet meer te regelen. Die was zonder het te beseffen al gepland precies het weekend na de bruiloft! Lekker naar het Peak District. Met zijn vijfjes in een sjiek hotelletje. Soms heb je een vooruitziende blik! 

Mrs. & Mr.!

Na 15 jaar is het dan zover. Eef is op zijn knieen gegaan (in de sneeuw van Cubbington Woods) en heeft gevraagd of ik zijn Mrs. wil worden. En of ik dat wil! 



'Ze heeft JA gezegd!'

Behalve de huidige verhuisplannen en alles wat daarbij komt kijken (wat een geluk dat we het al een keer hebben meegemaakt), kunnen we dus ook nog een leuk feestje gaan organiseren. Uitpluizen hoe dat precies allemaal werkt in Engeland. Op jacht naar een leuke locatie, regelen van de civil wedding ceremony, uitnodigingen, de lekkerste taartenbakker uitzoeken,........ Op mijn wolkje houd ik het hoofd uiteraard koel!

 

En... herkennen jullie de plek al van een eerdere blogpost...?

 

NU.NL

Ik had net tijd genoeg om vluchtig bij te praten met pap&mam over mijn kennismakingstrip naar Chicago en om koffers uit en in te pakken! Op naar Nederland voor de voorjaarsvakantie. Een druk maar gezellig programma voor de boeg. Om kwart over drie halen we Nout, Lieke en Roze uit school en rijden door naar het vliegveld. Nog snel langs huis gereden om al hun schooltassen te droppen en toen ging er iets fout... een tas teveel uitgeladen! De rugzak van Nout! Op het vliegveld de buurvrouw gebeld en de lieverd is de tas komen brengen. Op het nippertje zaten we op de vlucht! Met een huurauto vanaf Amsterdam doorgereden naar Gerrit waar we de eerste nacht zijn blijven slapen. Volgende middag naar Marilyn en weerzien met neefjes en nichtje. Gezellig!

 

Begin van de avond zitten we weer in de auto. Nu op weg naar Den Haag, naar mijn broer en familie. Daar ook een bijzonder weerzien met (mijn grote zus) Harmieke die in Florida woont.

 

Apple mag nog wat aan de kwaliteit van de I-padcamera doen....

Bijna familie want we kennen elkaar ons hele leven al. Erg fijn elkaar weer te spreken en zo vertrouwd. Leuk is dat wij straks wat 'dichter' bij elkaar wonen. En haar broer woont zelfs bijna om de hoek, in Milwaukee! De zondag nog in Den Haag en wandelen op het strand in het lentezonnetje.

 

SMAK!

Toch moeten we weer weg want 's avonds hebben we nog een afspraak in -jawel- ons huis in Wageningen.....

 

Maandag doen Eef en ik een rondje Brabant & Limburg, terwijl mijn ouders de kinderen op verschillende adressen in Wageningen brengen (en ophalen). Als we 's avonds laat thuis komen, heeft Nout zijn vriendje Siebe meegenomen als logee!

 

Heerlijk toch als vrienden zoveel van je houden!
Of zou er een andere reden zijn???

Dinsdag begint Eef te pakken, want de volgende dag vertrekt hij weer naar Amerika. Duty calls.

 

De hele verdere week rijden niet alleen ik, maar ook pap en mam tussen Wageningen en Rhenen op en neer om kinderen te bregen en te halen. Lekker spelen en doorgaan alsof ze nooit weggeweest zijn. Casper & Wouter, Famke, Robin, Pascal... ze zien ze allemaal weer en het gaat ze zo gemakkelijk af! Ik begin het er in de tweede helft van de week wel moeilijk mee te krijgen. Het is zo heerlijk om te zien zoals iedereen geniet en te merken dat de draad zo gemakkelijk wordt opgepakt. Vanuit Engeland naar Wageningen is best te doen voor een aantal dagen of wat. Dat is straks echt wel anders. Dan zullen we langer moeten teren op deze fijne bezoekjes. Een paar keer per jaar op en neer zit er dan niet zo snel in. Maar goed, niet te lang getreurd, ons leven in het buitenland levert ook weer fantastische ervaringen op! Zaterdag heb ik mijn laatste afspraak en dan zit het er echt ook op. Moe vlieg ik met de kinderen zondagavond terug naar huis want maandag draait de toko gewoon weer. Eef zien we later die week. Zijn we eindelijk, na drie rare weken, het eerste weekend van maart weer even een gewoon gezin....