NU.NL

Ik had net tijd genoeg om vluchtig bij te praten met pap&mam over mijn kennismakingstrip naar Chicago en om koffers uit en in te pakken! Op naar Nederland voor de voorjaarsvakantie. Een druk maar gezellig programma voor de boeg. Om kwart over drie halen we Nout, Lieke en Roze uit school en rijden door naar het vliegveld. Nog snel langs huis gereden om al hun schooltassen te droppen en toen ging er iets fout... een tas teveel uitgeladen! De rugzak van Nout! Op het vliegveld de buurvrouw gebeld en de lieverd is de tas komen brengen. Op het nippertje zaten we op de vlucht! Met een huurauto vanaf Amsterdam doorgereden naar Gerrit waar we de eerste nacht zijn blijven slapen. Volgende middag naar Marilyn en weerzien met neefjes en nichtje. Gezellig!

 

Begin van de avond zitten we weer in de auto. Nu op weg naar Den Haag, naar mijn broer en familie. Daar ook een bijzonder weerzien met (mijn grote zus) Harmieke die in Florida woont.

 

Apple mag nog wat aan de kwaliteit van de I-padcamera doen....

Bijna familie want we kennen elkaar ons hele leven al. Erg fijn elkaar weer te spreken en zo vertrouwd. Leuk is dat wij straks wat 'dichter' bij elkaar wonen. En haar broer woont zelfs bijna om de hoek, in Milwaukee! De zondag nog in Den Haag en wandelen op het strand in het lentezonnetje.

 

SMAK!

Toch moeten we weer weg want 's avonds hebben we nog een afspraak in -jawel- ons huis in Wageningen.....

 

Maandag doen Eef en ik een rondje Brabant & Limburg, terwijl mijn ouders de kinderen op verschillende adressen in Wageningen brengen (en ophalen). Als we 's avonds laat thuis komen, heeft Nout zijn vriendje Siebe meegenomen als logee!

 

Heerlijk toch als vrienden zoveel van je houden!
Of zou er een andere reden zijn???

Dinsdag begint Eef te pakken, want de volgende dag vertrekt hij weer naar Amerika. Duty calls.

 

De hele verdere week rijden niet alleen ik, maar ook pap en mam tussen Wageningen en Rhenen op en neer om kinderen te bregen en te halen. Lekker spelen en doorgaan alsof ze nooit weggeweest zijn. Casper & Wouter, Famke, Robin, Pascal... ze zien ze allemaal weer en het gaat ze zo gemakkelijk af! Ik begin het er in de tweede helft van de week wel moeilijk mee te krijgen. Het is zo heerlijk om te zien zoals iedereen geniet en te merken dat de draad zo gemakkelijk wordt opgepakt. Vanuit Engeland naar Wageningen is best te doen voor een aantal dagen of wat. Dat is straks echt wel anders. Dan zullen we langer moeten teren op deze fijne bezoekjes. Een paar keer per jaar op en neer zit er dan niet zo snel in. Maar goed, niet te lang getreurd, ons leven in het buitenland levert ook weer fantastische ervaringen op! Zaterdag heb ik mijn laatste afspraak en dan zit het er echt ook op. Moe vlieg ik met de kinderen zondagavond terug naar huis want maandag draait de toko gewoon weer. Eef zien we later die week. Zijn we eindelijk, na drie rare weken, het eerste weekend van maart weer even een gewoon gezin....