Voor en Na

Net terug uit de Peaks, heb ik weer geregeld gewandeld bij de Saxon Mill met Storm. Twee weken na ons trouwen was dit het beeld....... Het plaatje waar wij jullie allemaal de 28e natuurlijk op hoopten te trakteren tijdens de wellie-walk! Bij deze dan... en alsnog een beetje fotoshoppen mag altijd ;-)

 

Zoek de verschillen....

 

 

 

 

 

Bijna een gewoon weekend.... ;-)

Na alle bijzondere weekenden van de afgelopen weken, lijkt het weer eens een normaal weekend te zijn. Nou ja, normaal? Niet helemaal maar zo goed als. Een weekend met zijn vieren en toch ook met zijn vijven (dankzij de huidige communciatiemiddelen).

 

Zaterdag

Als Eef zich op zijn vrije dag een weg baant door ons huis in Chicago (ja,ja, duty calls!) met camera en video en autogarages afstruint (je moet tenslotte iets in het weekend als je alleen in een ander land zit....), heb ik er al een ochtend taxien naar het paardrijden en een flinke wandeling met Storm opzitten. De koolzaadvelden waar we de welliewalk met ons trouwen hebben gemaakt, zijn nu prachtig geel! Stom! Fototoestel vergeten anders had ik jullie het natuurlijk graag laten zien: de gele velden en alle bomen in het blad. Volgende keer aan denken. Storm vindt het helemaal geweldig om door dat koolzaad te rennen. De schrik van alle mussen en mezen. En een paar kraaien & duiven. Af en toe springt 'ie en zie ik zijn oren omhoog komen en weet waar hij (ongeveer) uithangt. Na een uur is íe drijfnat en overal zit geel stof in de vacht, dus zetten Lieke en ik 'm thuis onder de douche.

 

Lekker stoeien op de trampo

De middag belooft beduidend rustiger te worden en ga ik eens een beginnetje maken om laden en kasten uit te mesten. En ondertussen hopen op de eerste fotootjes van Eef. Die komen maar eerst krijg ik hem zelf in beeld via facetime: meneer zit heerlijk op het strand en geniet van het zomerse weer dat hier maar niet echt op gang komt (en vervolgens aanhoudt). Bevalt hem duidelijk goed! Hij heeft een productieve vrije dag gehad. Huis uitvoerig bekeken en wellicht een auto gekocht. Even kijken hoe we de betaling doen, maar de aanbetaling is gedaan dus de rest komt vast wel goed. En speciaal voor Joris.... bedankt voor je input, de auteuse van dit Blog is je dankbaar!"

 

Dubbeldik: stroop & poedersuiker, nog altijd favoriet!

Zondag

De dag begint met een feestje voor Roze en daarna de paden op en lanen in met, jawel.... de hond. Twee uurtjes later drop ik Nout bij vriendje Riley en rijd door om Roze weer op te halen. Het is vandaag eindelijk weer eens lekker zacht. Geen koude bries en de zon wint het van de stapelwolken. Eigenlijk was het een uitstekende zwemdag geweest maar ja..... Steeds als we het zwembad schoon hebben gemaakt, is het zomerweer weer voorbij en valt er regen of is het gewoon te koud. Verwarmen heeft gewoon geen zin want, de buitentemperatuur komt al weken niet boven die 15 graden uit en met een frisse wind lijkt het zelfs nog kouder. Nog even geduld dus.

 

GOTCHA!

Dekking zoeken achter de tuinstoelen

Dan maar onkruid wieden (ik), met de hond spelen (ik & kids), tenten opzetten en kijken hoeveel speelgoed we op het gras kwijt kunnen (Lieke & Roze)....

 

 

We eindigen dit relaxte weekend met pannekoeken bakken terwijl we via facetime met pappa praten die wederom op het strand zit. Heerlijk zo'n rustig weekend met zijn 'vijven'!

 

 

Kinderscout

Kinderscout

De laaste dag alweer in de Peaks! En het weer zit mee dus snel de koffers inpakken, wandelschoenen aan en de auto in. Op naar Kinderscout, de hoogste piek van de Peaks! En behalve dat, ook de plek waar deze regio haar wandel-faam aan te danken heeft. Medio vorige eeuw bedongen hier een aantal Ramblers datgene waar wij nu toch al twee jaar zoveel plezier aan beleven: het recht van vrij wandelen over weilanden, akkers en door bossen.

Het protest breidde zich na een paar dagen snel uit tot tienduizenden mensen die vonden dat natuurliefhebbers vrij moesten kunnen wandelen over andermans grond. Of het nu land van een boer of landheer betrof, de natuur is van iedereen. En ongelofelijk, ze kregen dat recht en daarmee was het principe van 'hekje open-hekje dicht' geboren..... En juist dat aspect maakt Engeland best uniek binnen Europa en tot het wandelland dat het heden ten dagen is. Nog steeds zetten de rasechte Ramblers zich overigens middels een organisatie in om nieuwe paden te realiseren en oude paden te verbeteren. Het werk is blijkbaar nog niet klaar.

Zicht op Edale vanaf Kinderscout

Het belooft een flinke tippel te worden met aardig wat klimwerk maar het landschap is zo afwisselend dat we dat allemaal niet eens voelen. Via een rivier klauteren we omhoog richting het plateau.

Eenmaal boven, ploffen we neer op de rotsen en genieten van het uitzicht. Nout, Lieke & Roze verdwijnen al snel om de vele vreemde rotsvormen te bekijken en te beklimmen. Zo mooi.

A view to a kill

Jonasjes OP de walvis

Waar doet dit toch aan denken?

Aha... een olifant!

Sun Warior

Via Jacob's Ladder vinden we de weg weer terug naar het dal. Deze oude handelsroute is aangelegd door ene... Jacob. Na een flinke afdaling, lonkt het rivertje weer en gaan schoenen en sokken uit. Mmmmhhh... het flesje Rose en een paar knabbeltjes hadden we toch mee moeten nemen!

Jacob's Ladder

Behalve met veel kleur in ons gezicht en op de armen, stappen we ook met frisse voetjes in de auto! Helaas moeten we nu echt op de terugweg naar huis. De volgende ochtend begint het gewone leven weer van school, werk en een heleboel wasjes draaien! En oh ja, de films Pride and Prejudice & Jane Eyre nogmaals aandachtig bekijken. Want die kostuumdrama's spelen zich af in deze regio. De dames Austen en Bronte vonden hier hun inspiratie (en de karakternamen) voor hun romans.

 

Weer terug in Edale en vlakbij de auto

 

 

Zwitserleven Gevoel...

 

Dovedale - Ilam

Vandaag rijden we na ons smakelijke ontbijt richting Zuiden, naar Dovedale. De streek die we eigenlijk al hadden willen aandoen op de vrijdag.

 

Mjammiemjammie, eggs & soldiers!

Onze TomTom-dame leidt ons via erg leuke weggetjes naar Ilam, waar de wandeling die we uitgezocht hebben van start gaat. Zoals vaker begint het bij een mooi landhuis met bijhorend park & dorp..... Nu wil het geval dat Engeland best nogal wat exentrieke (rijke) landheren & -dames kende en nog kent. (Lord Byron hield bijvoorbeeld een beer als huisgenoot in zijn studentenkamer in Cambridge.....). Begin 19 eeuw besloot de eigenaar van Ilam Park House dat het bijbehorende dorp maar een ander gezicht moest krijgen. De Zwitserse bergen waren erg in de mode en het toeval wilde dat de omgeving van Ilam hier aardig wat van weg heeft.

 

 

De Zwitserse bergen waren erg in de mode en het toeval wilde dat de omgeving van Ilam hier aardig wat van weg heeft. Dus veel charmante groene weiden en aardige hellingen die best wat van een berg weg hebben. Heel pastoraal allemaal. Gecharmeerd van de typisch Zwitserse chaletjes, werden de oorspronkelijk huisje dus vervangen, et voila, er rees een Zwitsers dorpje dat vandaag de dag nog druk bezocht wordt.

 

 

Overigens niet alleen vanwege het landhuis en die schattige chaletjes, maar zeker ook vanwege de Stepping Stones een paar mijl verderop....... Via park en dorp lopen we riching hotspot Stepping Stones. En inderdaad, we waren niet de enige.

 

File-lopen op de Stepping Stones

 

Gezellig valleitje!

Je kon echter wel de wandelaars met gemak onderscheiden van de dagtoeristen die een beetje plezier wilden hebben bij deze stenen. De Havaianas waren beslist in de meerderheid. Maar toch, sommigen maakten nog een flinke tippel op die rubbertjes! Pas na een aantal kilometer kreeg ik door dat we de hele weg al liepen over fossielen van zeediertjes.... ja echt! Vandaar dat Nout zijn neus meer op de grond had dan opkeek waar hij liep...

 

Fossil Way

Het witte leisteen hier zit er vol mee en  juist dat is gebruikt om het hele pad langs de rivier aan te leggen. Het pad had nog meer verrassingen in petto..... we kwamen de ene geldboom na de andere tegen! En heus, dat is geen grap. Het bekende wens-fonteintje was hier blijkbaar ooit vervangen door een wensboom.... de 2 Pence geldstukjes bleken favoriet!

 

Dat is nog eens een vriendelijke "Bank"

Na twee uurtjes namen we een pad omhoog en werd het ineens een stuk rustiger. De slippertjes haakten nu af......
 

 

Ilam Rock

Wat uiteindelijk en wandeling van 3 uur was, wisten wij weer te verlengen met twee uur. Maar het was het waard. Klimmen en weer dalen. Prachtige vergezichten. Hekjes open en weer dicht.

 

 

 

 

De ijscokar stond er nog om 17.00 maar de koffietent op het landgoed had helaas net de laaste cappucinno geserveerd. Gelukkig stond er nog een automaat en kon ik toch nog genieten van een cream tea op het grasveld. Tot het zonnetje verdween achter een heuvel.

 

Laatste blik op Klein Zwitserland