Afscheid

Een dag nadat oma overleden was zijn Nout, Lieke & Roze met mijn ouders terug naar NL gereden. Uiteindelijk zijn ze, na ons vertrek 23 juli, nog twee weken met mijn ouders en Michiel & Eva in Engeland gebleven. Ver van al het verdriet, hoewel ze wel degelijk wisten wat er gaande was. Maar ze zijn geweldig opgevangen en hebben erg leuke dagen gehad met opa en oma, hun neefjes en nichtje en natuurlijk Michiel & Eva. Ze hebben alledrie ook een heel mooie vlinder gemaakt die opgenomen is in het misboekje. Eenmaal terug in Nederland hebben we ze opgehaald en meegenomen naar Raalte. Blij om opa te zien maar vreemd toen ze oma Jacqueline zagen. Ze was zo anders. In de dagen die volgden, bleven de bloemen binnenstromen. De kamer waar Jacqueline lag, werd al snel een witte bloemenzee. Prachtig. En zoveel lieve woorden en gedachten erbij. En toch kwam ook de dag dat we het laatste afscheid zouden hebben. Rustig konden we naar dat moment toegroeien en toen het donderdag 11 augustus werd, was het goed. Een prachtige kerkdienst waar mooie woorden gesproken en gezongen zijn, gevolgd door het laatste stukje in het crematorium. Dankzij de uitvaartondernemer hebben we alle tijd gekregen die nodig was. Een dag vol verdriet, maar ook om later met veel warmte op terug te kijken.

En voor wie goed oplette in de kerk.... een vlinder zocht haar weg.

Roze

Nout

Lieke

Terug naar NL

Zondagavond 22 juli hebben Eef en ik, samen met mijn broer en ouders afgesproken, dat wij terug naar NL zouden gaan zonder de kinderen. Omdat het snel achteruit ging met Jacqueline EN omdat we bericht hadden gekregen dat Ben, de vader van Ardy was overleden. We wilden absoluut bij zijn uitvaart zijn. De afgelopen maanden hebben Ardy & Angelique samen met ons in een absurde, vergelijkbare situatie gezeten. Vlak voordat zij met de kinderen naar Singapore vertrokken, hoorden ze dat Ardy's vader uitzaaiingen had. Eenzelfde bericht kwam vlak voor ons vertrek. Allebei hebben we nog het geluk mogen ervaren om vader en moeder in ons nieuwe thuis te verwelkomen. En allebei wisten we ook dat de eerstvolgende keer terug naar Nederland niet voor het plezier maar voor een definitief afscheid zou zijn.

Nout, Lieke & Roze zijn in Engeland gebleven en kwamen als het nodig was met mijn ouders naar Nederland. Heel fijn omdat het ons de rust gaf voor de tijd die nog zou komen. De anderhalve week die volgde, is heel intensief geweest. Samen met Jacqueline hebben we nog veel kunnen voorbereiden en vooral de laaste dagen waren erg verdrietig en bijzonder tegelijk. Donderdag 4 augustus is ze in ons bijzijn overleden tijdens het lied dat voor haar en Gerrit zo bijzonder was geworden. Heel rustig en zonder pijn. Het was genoeg zo.

Weer bezoek!

Deze week gaat Eef weer aan de slag in Leamington en vieren ik en de kids nog even 'vakantie'. Het weer is lekker dus iedere dag lukt het wel om het zwembad in te duiken.... De kinderen dan want ik vind 23 graden best koud om te zwemmen! Op een ligbed erbij is echter helemaal top! En dan aan het einde van een dag hard werken, lekker buiten eten in de avondzon...

De eerste week vliegt dan ook voorbij. Over een paar dagen al komen Michiel & Eva met de kids en mijn ouders deze kant op. Tijd dus om wat extra slaapplekken te gaan maken en inkopen te doen. De supermarkt hier is echt Luilekkerland.... de meest verrukkelijke dingen zijn er te halen en alle smaken van de wereld komen ruimschoots aan bod. Albert Heijn steekt er wat flauwtjes bij af.... Ik denk dat ik nog een paar weken nodig heb om alle schappen van alleen Sainsbury's al goed te hebben bekeken. Maar daar krijg ik nog heel veel tijd voor....;-).

Helaas drijven er op de achtergrond donkere wolken want met Jacqueline lijkt het toch snel achteruit te gaan. Althans, het is zo moeilijk in te schatten hoe hard het kan gaan. We wachten het per dag af. De kinderen zijn in ieder geval erg blij als ze hun nichtje en neefjes zaterdag zien. Na enthousiaste opmerkingen over het huis, weten ze niet hoe snel ze de zwembroeken aan moeten doen om het zwembad in te duiken. Jip en Roze kuieren samen gewoon nog lekker door het huis en de tuin. Het is fijn dat ook mijn familie er nu is. We genieten het weekend met zijn allen van het mooie weer, laten de school zien en lopen een rondje door het stadspark van Leamington Spa.

Even voelt het alsof we weer thuis zijn.

Eerste bezoek uit Nederland

Terwijl wij volop in de verhuizing zaten, ging voor Jacqueline een oplapbeurt van start. Met veel kunst en vliegwerk is het uiteindelijk gelukt om voldoende fit te worden en de vliegreis samen met Gerrit te kunnen ondernemen. Vrijdagmorgen hebben we hen op Birmingham Airport opgehaald en zijn we naar Leamington Spa gereden. Lieke had een speciale taart uitgezocht en natuurlijk hebben ze alledrie hen het hele huis laten zien. Drie volle dagen hadden we om ze de sfeer van dit deel van Engeland te laten proeven. Behalve het huis, zijn we ook nog naar de school geweest, hebben we de stad laten zien en zelfs een stuk van de omgeving. Het was genieten, ondanks de wetenschap dat dit eenmalig zou zijn. Op maandag 18 juli was het slikken toen we de straat uitreden op weg naar het vliegveld. Maar wat fijn dat ze samen deze reis nog hebben kunnen maken en delen.

Verhuizen!

De aanloop naar de verhuizing, gepland op 11&12 juli, is heel hectisch geweest. Niet omdat er nog zoveel te regelen viel maar omdat we met erg slecht nieuws te maken krgen. Waar we het afgelopen jaar de hoop hadden dat Jacqueline met de operatie, chemokuren en bestraling, de ziekte wellicht zou kunnen verslaan, spatte die hoop als een zeepbel uiteen op 17 juni. De kanker was uitgezaaid. En dan valt een stuk toekomst ineens weg en beperk je je tot enkel het nu. Met verschillende artsen is nog gekeken naar mogelijkheden maar al snel werd duidelijk dat het proces onomkeerbaar was. De weken gingen voorbij en de kinderen kregen hun afscheid van de voetbal, het paardrijden, de klas en natuurlijk hun vriendjes en vriendinnetjes. Op school kwam de ijscokar van Ciccuto langs en thuis hielden we een groots straatfeest. We hadden de Speelbus ingehuurd en die zorgden voor verschillende skelters en fietsen, een reuzetrampoline in de tuin en straatvoetbal en tennis. Alles met begeleiding dus wij konden er ook van genieten. Na afloop werden de pappa's en mamma's onthaald met een drankje en een hapje. Het was intensief maar fijn.

Het laatste weekend voor vertrek hebben we samen met Jacqueline en Gerrit een ticket gekocht voor Engeland. De huisarts wilde graag meewerken aan deze laatste wens hoewel dat nog een flinke dobber zou worden. Jacqueline was de laatste weken al erg verzwakt omdat eten niet meer lukte en drinken nog moeizaam ging. De gedachte aan hun komst, maakte het verhuizen wat makkelijker. Twee dagen is er over gedaan om in NL de boel in te pakken en wederom twee dagen om de boel weer uit te pakken. Terwijl we dinsdag nog een glaasje bubbels dronken met mijn ouders op het vertrek, namen we donderdag samen met de verhuizers aan het einde van de dag een verfrissende duik in ons eigen zwembad! En dat vonden zij wel heel bijzonder....