De aanloop naar de verhuizing, gepland op 11&12 juli, is heel hectisch geweest. Niet omdat er nog zoveel te regelen viel maar omdat we met erg slecht nieuws te maken krgen. Waar we het afgelopen jaar de hoop hadden dat Jacqueline met de operatie, chemokuren en bestraling, de ziekte wellicht zou kunnen verslaan, spatte die hoop als een zeepbel uiteen op 17 juni. De kanker was uitgezaaid. En dan valt een stuk toekomst ineens weg en beperk je je tot enkel het nu. Met verschillende artsen is nog gekeken naar mogelijkheden maar al snel werd duidelijk dat het proces onomkeerbaar was. De weken gingen voorbij en de kinderen kregen hun afscheid van de voetbal, het paardrijden, de klas en natuurlijk hun vriendjes en vriendinnetjes. Op school kwam de ijscokar van Ciccuto langs en thuis hielden we een groots straatfeest. We hadden de Speelbus ingehuurd en die zorgden voor verschillende skelters en fietsen, een reuzetrampoline in de tuin en straatvoetbal en tennis. Alles met begeleiding dus wij konden er ook van genieten. Na afloop werden de pappa's en mamma's onthaald met een drankje en een hapje. Het was intensief maar fijn.
Het laatste weekend voor vertrek hebben we samen met Jacqueline en Gerrit een ticket gekocht voor Engeland. De huisarts wilde graag meewerken aan deze laatste wens hoewel dat nog een flinke dobber zou worden. Jacqueline was de laatste weken al erg verzwakt omdat eten niet meer lukte en drinken nog moeizaam ging. De gedachte aan hun komst, maakte het verhuizen wat makkelijker. Twee dagen is er over gedaan om in NL de boel in te pakken en wederom twee dagen om de boel weer uit te pakken. Terwijl we dinsdag nog een glaasje bubbels dronken met mijn ouders op het vertrek, namen we donderdag samen met de verhuizers aan het einde van de dag een verfrissende duik in ons eigen zwembad! En dat vonden zij wel heel bijzonder....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten