Eerste ontmoeting

Chicago Downtown

Woensdag 6 februari, mijn eerste vlucht naar Chicago. Mijn ouders zijn de dag ervoor aangekomen om een week lang het 'huishouden Van Alphen-Schimmelpennink' over te nemen. Ik ben er klaar voor om mijn eerste ontmoeting te hebben met ons toekomstige thuis! Eef zit al in Chicago en ik vlieg er vandaag naartoe en ja, ik verheug me op de reis.... 9 uur lang tijd om lekker ongestoord te lezen. Heerlijk vooruitzicht! De vlucht is heel relaxed, het vliegtuig maar voor een kwart gevuld en dus kan ik nog eens van stoel veranderen als ik het zou willen. Pas het laatste uur van de vlucht word ik overvallen door plankenkoorts. Als ik amerikaanse bodem onder het toestel zie, komt het besef dat deze plek toch echt best wel een stukje van Nederland afligt. Oeps!



Jean Baptiste Point du Sable, Founder in 1779 of todays Chicago

De douanebeambte vindt het maar vreemd dat een moeder van drie koters zomaar een weekendje Chicago plant. Als ik zeg dat ik 'man'lief opzoek, is het okay en mag ik doorlopen. Eef staat me al op te wachten en voor ik het weet, rijden we richting Lake Forest, een van de vele (groene) buitenwijken van Chicago. Of beter Chicagoland. Heel grappig zitten we in a 'typical British Tudor Inn', ooit hier neergezet door een rijke Amerikaan met 'familyroots in home sweet home England'. Laat de ontmoeting maar beginnen!

 

De volgende ochtend ontbijten we samen maar daarna mag ik mezelf vermaken want Eef moet werken. Dikke vlokken sneeuw vallen en de wereld wordt prachtig wit. Ik trek mijn sneeuwlaarzen aan en ga er (zonder fototoestel) op uit. Lake Forest heeft een klein centrum met, ja heus, een historisch marktpleintje. Begin 1900 neergezet naar engelse stijl. Leuke winkeltjes. Na een poosje duik ik de Starbucks, geniet van een latte en pak m'n boek er weer bij. Na de koffie loop ik nog een rondje door straten om feeling te krijgen met de verschillende type woningen. Want dat is een van de doelen van deze kort vakantie: huizen bekijken! Inmiddels is er een dik pak sneeuw gevallen en als Eef later thuiskomt trekken we er samen nog op uit. Net of we in een wintersportplaatsje lopen!

 

Beetje grote wintersportplaats...

Vrijdagochtend worden we op tijd meegenomen door onze relocation manager Linda. Op het programma staat een bezoek aan een Middle School (voor Nout) en een vijftal woningen. Oef! Intensief maar zeer nuttig. De huizen liggen in verschillende buitenwijken en zijn qua stijl van koloniaal hout tot modern. En allemaal ruim tot zeer ruim. In een tweetal huizen denk ik dat het nooit meer ophoudt. Zeven slaapkamers met dito badkamers plus een gigantische basement (bewoonbare kelder) is een beetje overdreven. Ik geloof niet dat er drie families tegelijk zullen overkomen. Toch? Ik val als een blok voor een huis in Lake Bluff, oud-groen koloniaal, rondom heerlijke veranda, alles hout en heerlijk veel licht van binnen. In een buurt met lekker veel bomen en dus groen (nu wit...) met erachter gelegen een riviertje dat richting meer stroomt. Inderdaad, het gigantische Lake Michigan ligt een paar blokken verder. Maar ja, we gaan niet nu al huren.... Hopen dat we tegen de tijd dat het zover is weer tegen zoiets aanlopen! 


Wordt het dit...

 wat moderner of toch...

mijn Droomhuis!

De school geeft een heel goed beeld wat we kunnen verwachten. Even wennen als je allemaal weer kids ziet rondlopen in hun eigen kloffie! Als we later in de middag richting Chicago Downtown rijden, merken we dat we moe zijn. Maar toegeven kan niet want Eef heeft die avond een verrassing geregeld voor mijn verjaardag! We belanden in een zogeheten speakeasy. In de 'roaring twenties' waren dit beruchtte plekken waar men heimelijk alcohol schonk (de drooglegging!) en de amerikaanse maffia van de grond kwam. Amerika's first Godfather, Al Capone, heeft heel wat bloedsporen achtergelaten in deze stad! Maar gelukkig, vanvond genieten we gewoon van lekker eten en swingende show. Erg leuk. Vooral als Eef het podium op mag....

 

Charleston en gangsters, wat een romantiek!

Zaterdagmorgen alweer, een strakblauwe lucht en een heel weekend city voor de boeg. Vandaag maken we kilometers door de stad. Via de Navy Pier, vanwaar je alle skyscrapers zo mooi kan zien, langs de rivier naar de Magnificent Mile met alle grote winkels.

 

Samen op de pier uitkijken over Lake Michigan. Prachtig weer maar stevige wind

Dan verder naar het Millennium Park waar het bekendste kunstwerk van Chicago staat dat door de bevolking liefkozend 'The Bean' wordt genoemd. Een paar minuten later ontstaat er uit het niets een swingend feest, een flashmob! We hebben 's avonds nog gezocht op Youtube, maar konden er geen filmpje van vinden. Even verderop kijken we levensgrote inwoners in de ogen. Het betreft de Crown Fountain: twee verlichtte torens waar langzaam de gezichten van inwoners van Chicago in elkaar overvloeien. Mooi! We sluiten de dag af met een heerlijke sappige steak (100% rund!) bij Gene & Georgetti....

 

Chicago weerspiegelt in The Bean

 

Toevallige getuige van een flashmob

Crown Fountain

De volgende dag staat in het teken van kunst bekijken. Mooi want het weer is omgeslagen.... de wereld is grijs en nat. Chicago heeft veel musea dus voor elk wat wils. We struinen langs lange galerijen met schilderijen en genieten van de vroeg 19de eeuwse stromingen. Uiteindelijk rijden we rond 4 uur de stad weer uit op weg terug naar Lake Forest. Volkomen gerustgesteld dat Chicago echt een leuke stad lijkt te zijn! Genoeg voor jong & oud, genoeg om geregeld in het weekend lekker heen te tuffen met de kinderen.

 

 

Met nog twee dagen voor de boeg, laten we ons weer op sleeptouw nemen door Linda. Nog meer huizen in nog weer andere wijken en nog 3 andere scholen. Over de schoolkeuze hoeven we ons niet al te druk te maken. De scholen aan de Northshore hebben allemaal een uitstekende reputatie. We kunnen ons dus focussen op de wijk en ik denk dat ons dat wel gaat lukken. Raar idee dat hier ergens een huis staat waar wij over een aantal maanden in zullen wonen en ons leven opnieuw gaan inrichten....

 

Dinsdagavond 12 februari stappen we allebei min of meer uitgeblust op het vliegtuig dat net zo leeg blijkt als op de heenweg. Wat een geluk, we kunnen een hele rij met stoelen in beslag nemen om 'lekker' op te slapen......