Land zonder einde

7.00: we zitten weer in de landcruiser, op weg naar de Serengeti. De weg ernaartoe is erg hobbelig en gaat door droog en desolaat landschap: het wonderlijke leefgebied van de Maasai. Het groen van de Ngorongoro laten we al snel achter ons en onderweg komen we voornamelijk gazelles en giraffen tegen.

 

Grant gazelle, de grote broer van Thomson gazelle

Lijkt even raar om deze dieren buiten een wildpark te zien, maar in Tanzania is geen enkel wildpark omheind en zijn de dieren dus vrij om te gaan en te komen. Bovendien vormt het gebied rondom de Ngorongoro, de Serengeti en de Maasai Mara in Kenya een groot ecosysteem waarin dieren vrij kunnen bewegen. Het meest sprekende voorbeeld daarvan is natuurlijk de jaarlijkse migratie van de wildebeesten. Die trek kunnen we zien maar dan moeten we naar het noordelijkste deel van de Serengeti en wij hebben besloten dat dat een beetje teveel gevraagd is voor ons allemaal. Het betekent een hele dag reizen. Wat ongetwijfeld een prachtig spektakel is om duizenden gnoes en zebra's in beweging te zien maar we zouden dan het andere spektakel dat de Serengeti biedt, compleet mislopen. 

 

Uitgestrekte droge vlakten bij binnenkomst van het park.
 Siringit is Maasai voor "daar waar het land geen einde kent"

Dit is namelijk het mooiste seizoen om veel verschillend wild te aanschouwen in het centrum van het park, het Seronera-dal. Hier gaan de eindeloze (gele droge) grasvlakten over in groen (waterrijk) landschap. Een oase voor met name de vele katachtigen als leeuw, cheetah en.... het luipaard. En die hopen wij natuurlijk te zien. Want ons lijstje van de big five is nog niet helemaal compleet. Olifant, buffel, neushoorn en leeuw hebben allen een vinkje gekregen, het luipaard nog niet....

 

Tegen de middag komen we aan bij de gate maar dan is het nog een flink uur doorkarren naar de lodge. Midden in het droge gedeelte treffen we, verrassend, een leeuwin met drie welpen aan. In de natte tijd houden ze zich hier wel graag op en brengen ze hun dag door op de Skopjes, uitkijkend over de vlakte.  De leewin loopt in de verte en benadert een groep hartebeesten. Of ze echt jaagt is niet duidelijk. De welpen zitten vlak langs de weg en slaan het allemaal gade. Zwaar ademenend in de hitte!

 

Moeder (kijk goed!) probeert een hartebeest te benaderen

terwijl haar jongen in de hitte toekijken

Dan kunnen we eindelijk na 7 uur de auto verlaten, de benen strekken en een hapje eten. Ook deze lodge ligt weer geweldig, in de 'middle of nowhere'. We worden verrast door de zebra's & Dik-Dik's die vrij tussen de lodgehuisjes rondlopen. Ook buffels zijn op korte afstand te zien. Als de zon ondergaat mogen we niet zonder een ranger over de paden lopen richting restaurant of bar, dat zegt genoeg.

 

ponyritjes niet inbegrepen

Na de lunch staat nog een gamedrive op het programma. Een poel met honderden nijpaarden is ons beloofd.... we zullen zien.

 

mengsel van water en poep...

...daar zou ik ook chagerijnig van worden!

En het waren er inderdaad honderden, moeders met jonkies en vechtlustige exemplaren die af en toe voor wat reuring zorgden. Maar dat begreep ik ook wel als je met zovelen in zo'n poel moet ronddobberen.... Het leek mij bepaald geen luxeresort waar ze zaten!

 

Avond valt