Afgelopen woensdag was een hele rare dag. Voetbal. Nederland-Duitsland. En dan is manlief op reis, woon je in Engeland en realiseer je je ineens dat je Oranjegevoel wat eenzaam is. Het Oranjegevoel is per slot een gevoel dat je niet voor je houdt. Het is een gevoel dat je WILT delen, sterker, dat je MOET delen.
Daar zat ik dan, woensdagmiddag en ineens dat besef dat er die avond een heel belangrijke wedstrijd was. Om niet te kijken was geen optie. Dat voelde als verraad! Bah, wat nu? Het volgende moment sms-te ik een lotgenoot. Een landgenote nog wel hier in Leamington met wie ik een leuke klik heb. Gelukkig iemand om mijn dilemma mee te delen! Ze herkende het probleem direct maar al snel bleek haar smart nog groter dan die van mij, want haar man zat fijn in Nederland en nog wel bij haar familie! De optie om bij elkaar te kijken, bleek zo kort voor de wedstrijd niet meer te regelen. Dan maar ieder voor zich er een mooie wedstrijd van maken en bedenken dat 'gedeelde smart halve smart' is.....
 |
| Pilletje voor al het leed... |
Samen met Nout heb ik de wedstrijd gevolgd en van commentaar voorzien. We hebben samen Oranje aangemoedigd en moed ingeschreeuwd. Helaas het heeft niet mogen baten..... Maar als ze nu op Portugal die minimale 2 punten pakken en Duitsland doet wat het moet doen, dan zullen ze hier nog een Oranje-feestje meemaken. Beloofd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten