Stickle Tarn

Overal schaapjes....

De laatste dag alweer. Voordat we terugkeren naar huis hebben we nog tijd genoeg om een mooie laatste wandeling te maken in Langdale Valley. Twee dagen geleden eindigde onze dag daar heel gezellig in de pub in het dal. Nu gaan we naar boven klimmen. Na het laatste stevig engelse ontbijt van Carole (ons cholestralgehalte is flink gestegen) gaan de koffers de achterbak in en worden de lammetjes nog uitgebreid geknuffeld. Op naar Stickle Tarn!

 

Onderweg slaan we onverantwoord lekker proviand in: carrot cake, brownie fudgecake, flapjacks en ook een paar engzins gezond uitziende stukken noten/fruit/muesli koeken. Graag had ik nog wat walnut-coffeecake, lemonfrizzle-cake en sultana scones meegenomen! Het zag er allemaal zo aanlokkelijk en mooi opgestapeld uit....... De zon schijnt, het is prachtig weer maar als we de auto uitstappen, voelen we weer die snijdende wind. Dus mutsen op, sjaal om en handschoenen aan. We zijn helemaal klaar voor de gestage klim naar boven.

We zijn in vorm en erop gekleed!

Altijd rustig beginnen....

Toch ook niet teveel schaapjes tellen want....

We komen onderweg weer heel wat schapen tegen. Het is een stevige maar prachtige klim en als we iets meer in de luwte van de wind komen (wind in de rug) kunnen ook de mutsen weer af en handschoenen uit.

Vooral niet omvallen....

Hier krijg je het vanzelf warm van!

Fotootje maken, beetje bijwerken...

.... et voila!

Eenmaal "boven" worden onze inspanningen beloond... voor ons ligt Stickle Tarn. Een bergmeertje. Ik moet even mijn beeld bijstellen want het meer is natuurlijk met die kou bevroren! Geen meer dus maar een ijsbaan. Dat is even raar als je in je hoofd een plaatje hebt van een rimpelloos watertje waarin de bergen weerspiegelen!

Stickle Tarn

We ploffen neer op een paar rotsen terwijl de kinderen gelijk kijken hoe stevig het ijs is.....dus al snel belanden er allemaal steentjes en stenen op het meer. Eef haalt al het lekkers uit de rugzak en we laten het ons smaken voordat we weer aan de afdaling beginnen.

 

Die afdaling luidt ook de terugreis in naar huis. We voelen het langzaam in de benen en onderweg kijken diezelfde schapen ons niet begrijpend aan.....

Toch teveel schaapjes geteld....!

We hebben weer een paar prachtige dagen gehad in dit fantastische land. En begrijpen ook waarom deze streek zo hoog genoteerd staat in de lijst van NOT TO BE MISSED. Een prachtig gebied waar zoveel te zien is en zoveel te doen. En niet alleen wandelen. We zijn er heel wat tegengekomen die onder de modder zaten van het mountain-biken of met touwen op pad gingen om te klimmen. En met al die meren valt hier nog zo veel meer te doen in, eh jawel, .... het juiste seizoen!