Borrowdale & Honister Slate Mine
Na wederom een ontbijt met scrambled & poached eggs, is het tijd om de vallei van Borrowdale eens te gaan verkennen. We zitten hier nu al twee dagen maar rijden er vooral in en uit.... De wandeling begint al gelijk leuk met balanceren op stenen zonder nat te worden.
 |
| En nu niet vallen....Eef! |
Wat we al vanuit de auto konden zien, wordt bevestigd. Het is een mooie vallei, met afwisselend bossen, een rivierloop en klauterwerk omhoog. We zijn niet de enigen en onderweg maken we nogal eens een praatje. Daar zijn Engelsen altijd wel voor in.
 |
| Nieuwe paden inslaan |
 |
| Even een moment voor ons twee |
Als we de benen beginnen te voelen, komen we de Flock-In tegen. Ha, even tijd voor wat lekkers bij de koffie en we kunnen weer een eindje op pad.
 |
| Grot met ijspegels |
 |
| IJsje? |
 |
| Blik op Derwent Water tijdens de klim |
 |
| En we komen weer riching eindpunt: Rosthwaite waar onze B&B ligt |
Omdat we behoorlijk op tijd zijn vertrokken, is er bij thuiskomst nog voldoende tijd om de nieuwe lammetjes te bekijken en te knuffelen voordat we op pad gaan naar de
Honister Slate Mine. De wind is snijdend als we bij de mijn-ingang staan en ondanks de wetenschap dat het in de mijn niet warm zal zijn, zijn we die wind in ieder geval even kwijt!
We hebben al heel wat mijnen gezien en toch is het steeds weer interessant om zo onder de grond te dwalen. Grotten hebben dat ook, altijd weer anders. Ongelofelijk welke ontberingen mannen en jongens nog geen 50 jaar geleden moesten doorstaan om de kost te verdienen. Nu nog overigens, kijk maar naar de diamantmijnen in Afrika, of de vele mijnen elders in de wereld.
De vrouw die de toer deed kwam zelf uit een mijnwerkersgezin. Haar vader had er nog gewerkt. Een tijd lang zijn deze leisteenmijnen gesloten geweest (failliet) maar haar zoon heeft er opnieuw geld in gestoken om het als cultureel erfgoed te behouden. Zonder enige mijnervaring maar met de verhalen van zijn opa is hij het avontuur aangegaan. Mooi.
De gids vertelde heel levendig over het ontstaan van de mijn en het leven van de arbeiders destijds. Alle kinderen in de toer hingen aan haar lippen. Toch knap als je dat voor elkaar krijgt en ze zo weet te boeien! Omdat de klok een uurtje vooruit gezet is en het dus langer licht is, zijn we na afloop naar
Ullswater (alweer zo'n mooie naam) gereden. Bepaald niet om de hoek maar ik had gelezen dat het er lekker eten was in The Ramblers Bar. En ja, het was ook een goed excuus om gelijk nog een meertje af te kunnen vinken van het lijstje ;-)
 |
| Ullswater vanuit het rechteroog... |
 |
| ...en Ullswater vanuit het linkeroog! |
 |
| Potje Monopoly |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten