Net als de kinderen in Nederland hebben we er hier ook drie, of eigenlijk twee, die zich lichtjes zorgen maken of Sinterklaas wel komen zal. Of Piet. Of beter nog, de cadeautjes & pepernoten. Een kleine zucht van opluchting viel te bespeuren toen ze per e-mail hun naam in het Grote Boek mochten zetten en vervolgens Sinterklaas hen zelf vertelde dat het heus wel goed kwam. Maar de opluchting was definitief toen op zaterdag 12 november de schoen gezet mocht worden... Wat hebben ze uit volle borst gezongen! En als ze er geweest waren, dan hadden ook de engelse liedjes weerklonken in de straten van Leamington. Via de schoorsteen, hoe anders!
Het hele repertoire is voorbij gekomen maar toen de herhaling kwam, grepen we in. Hup, naar bed en nu maar hopen dat....?
 |
| "Denk jij dat Piet hier doorheen kan Nout?" |
Hun droom kwam uit en een Piet had zijn weg gevonden naar ons huis en... hij had zelfs een handvol pepernoten meegenomen! Wel een beetje dom dat hij de prachtige tekeningen in de keuken had laten liggen.... Hij was vast heel nieuwsgierig en is stiekem het hele huis & de tuin doorgeslopen en is toen de tekeningen vergeten?!
En nu maar hopen dat er met pakjesavond een zak voor de deur staat. Maar volgens mij wordt daar niet meer aan getwijfeld!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten